SOS από Γάλλους γιατρούς: Καμία οθόνη σε παιδιά μέχρι έξι ετών

Dreamstime.com

Γιώργος Ι. Αλλαμανής

 

Οι εναλλακτικές λύσεις περιλαμβάνουν διάβασμα δυνατά από ενήλικες, ελεύθερο παιχνίδι, επιτραπέζια παιχνίδια.

Στο σκαμνί βάζουν ξανά την τηλεόραση, τα τάμπλετ, τους υπολογιστές, τα κινητά και τα βιντεοπαιχνίδια επιφανείς Γάλλοι παιδίατροι και ειδικοί της προσχολικής υγείας και αγωγής. Ενώ μέχρι σήμερα η επικρατούσα συμβουλή στη Γαλλία ήταν «καμία οθόνη σε παιδιά μέχρι τριών ετών, για λίγο και με την παρουσία ενήλικα από τριών έως έξι ετών», τώρα προτείνεται η απαγορευτική «μπάρα» να πέφτει –ξεκάθαρα και απόλυτα– από τη γέννηση μέχρι τα έξι χρόνια.

Σχετική ανοιχτή επιστολή στη γαλλική κοινωνία και στην κυβέρνηση του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν έγραψαν οι επικεφαλής πέντε ιατρικών συλλόγων: οφθαλμολόγων, παιδιάτρων, παιδοψυχιάτρων, δημόσιας υγείας, υγείας και περιβάλλοντος.

«Ούτε η τεχνολογία της οθόνης ούτε το περιεχόμενό της, συμπεριλαμβανομένου του λεγόμενου "εκπαιδευτικού" περιεχομένου, είναι προσαρμοσμένα για επεξεργασία από έναν μικρό και αναπτυσσόμενο εγκέφαλο. Τα παιδιά δεν είναι μικροσκοπικοί ενήλικες, οι ανάγκες τους είναι διαφορετικές», γράφουν.

Και τονίζουν: «Καθημερινά οι επαγγελματίες της υγείας, οι παιδαγωγοί και οι νηπιαγωγοί παρατηρούν τη ζημιά που προκαλείται από την τακτική έκθεση σε οθόνες πριν τα παιδιά πάνε στο δημοτικό σχολείο: υστέρηση στη γλωσσική ανάπτυξη, διαταραχή ελλειμματικής προσοχής, προβλήματα στη μνήμη και κινητική διέγερση».

Τα παιδιά κάτω των έξι ετών δεν πρέπει να εκτίθενται σε οθόνες, συμπεριλαμβανομένης της τηλεόρασης. «Οι οθόνες έχουν ήδη βαρύ αντίκτυπο σε μια νέα γενιά που θυσιάστηκε στον βωμό της άγνοιας. Εμποδίζουν και μεταβάλλουν την ανάπτυξη του εγκεφάλου των παιδιών, προξενώντας μόνιμες συνέπειες στην υγεία και στις πνευματικές τους ικανότητες», σύμφωνα με την επιστολή.

Θεωρούν μάλιστα ότι το πρόβλημα επηρεάζει όλες τις κοινωνικές ομάδες, αλλά «ιδιαίτερα τα μειονεκτούντα νοικοκυριά, όσα αντιμετωπίζουν οικονομικές, ιατρικές ή εκπαιδευτικές δυσκολίες, οδηγώντας τα σε μεγαλύτερες κοινωνικές ανισότητες».

Οι εναλλακτικές λύσεις περιλαμβάνουν «διάβασμα δυνατά από ενήλικες, ελεύθερο παιχνίδι, επιτραπέζια παιχνίδια ή παιχνίδια στην ύπαιθρο, σωματικές, δημιουργικές και καλλιτεχνικές δραστηριότητες».

Οι Γάλλοι ειδικοί καταλήγουν: «Κανείς δεν θα μπορούσε να επιτρέψει σε ένα παιδί κάτω των έξι ετών να διασχίσει τον δρόμο μόνο του. Γιατί τότε να το εκθέσουμε σε μια οθόνη όταν αυτό θέτει σε κίνδυνο την υγεία και τη συγκρότησή του στο μέλλον;».

ΠΗΓΗ