04 Σεπτεμβρίου 2026

Το υπερφίαλο “Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας” και τα απροστάτευτα παιδιά - Γράφει η Δήμητρα Μυρίλλα

Το υπερφίαλο “Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας” και τα απροστάτευτα παιδιά

ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΡΙΛΛΑ

Μια κυβέρνηση που πληρώνει 3 δις. για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» και δεν χρηματοδοτεί όχι «ασπίδα», αλλά ούτε λαστιχένια σφεντόντα για να γλιτώσει ένα παιδί! Ούτε ένα παιδί!

Ηταν 2022 όταν μία δυσώδης υπόθεση άφηνε εμβρόντητη ολόκληρη την κοινωνία. Ενας… “ευυπόληπτος” πολίτης αποκαλύφθηκε πως είχε στήσει μία βρωμερή “επιχείρηση” βιασμών και μαστροπείας ενός 12χρονου κοριτσιού στον Κολωνό.

Αυτή η τερατώδης απόφυση της κοινωνίας, ο Ηλ. Μίχος, το 2024 καταδικάστηκε για βιασμό και μαστροπεία . Σήμερα είναι στη φυλακή, ενώ το Νοέμβριο του 2026 αναμένεται η υπόθεση να δικαστεί σε δεύτερο βαθμό στο Εφετείο. Μαστροπεία, όμως, σημαίνει πελατολόγιο. Δηλαδή «καρνέ». Ωστόσο, οι πελάτες φρόντισαν να κρυφτούν καλά…πλην 17 που καταδικάστηκαν, αλλά αφέθηκαν ελεύθεροι μέχρι το Εφετείο (για να συνεχίσουν τις… δραστηριότητές τους;).

Πάντως, τέτοια «επιχείρηση» με μόλις 17 πελάτες δεν είναι… βιώσιμη. Σωστά;

Αλλά, αλίμονο, στη σύγχρονη Ελλάδα 2.0, ορισμένα ονόματα, τηλέφωνα και διευθύνσεις πρέπει να μείνουν για πάντα στο σκοτάδι, διότι πώς να δικαιολογηθεί και να ξεπλυθεί ένα όνομα που πιθανά θα φέρεται να έχει προτιμήσεις σε ανήλικα κορίτσια;

Ετσι δεν μάθαμε ποτέ αν εμπλέκονταν και άλλοι “πελάτες” ή αν υπήρξαν και άλλα ανήλικα κορίτσια που υπήρξαν θύματα αυτών των “σκουληκιών”.

Στο μεταξύ η … πολλά υποσχόμενη υπουργός της κυβέρνησης, τότε Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και σήμερα Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνα Μιχαηλίδου, τα έχει καταφέρει περίφημα. Τότε έβγαλε φόρα παρτίδα που διέμενε το 12χρονο κορίτσι μετά την αποκάλυψη της δυσώδους υπόθεσης προκειμένου να κρυφτεί από τα φώτα της δημοσιότητας.

Σήμερα, και ενώ δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην είναι συγκλονισμένος από την κτηνωδία που αποκαλύφθηκε στην Κυψέλη με θύματα ένα βρέφος νεκρό και 3 ανήλικα πολλαπλώς βιασμένα και κακοποιημένα, η κυρία υπουργός της Οικογένειας, απλώς δεν έχει μιλήσει.

Ο ένας εκ των τεράτων του θαλάμου βασανιστηρίων της Κυψέλης είχε στο παρελθόν καταδικαστεί για μαστροπεία κατόπιν όμως αφέθηκε ελεύθερος. Γιατί; Για να βρει μήπως ένα τίμιο επάγγελμα; Η Ελληνική Αστυνομία δεν ακολούθησε ποτέ τα ίχνη του, εκείνος φαίνεται πως δεν άλλαξε επάγγελμα και το πελατολόγιο στο καρνέ του εικάζουμε πως θα μεγάλωσε.

Στο μεταξύ τα τρία ανήλικα φυγαδεύτηκαν δύο φορές στο Νοσοκομείο Παίδων μήπως και γλιτώσουν – ας υποθέσουμε χάριν της κουβέντας ότι το Νοσοκομείο είναι το σωστό μέρος. Και τις δύο φορές εκείνο το τέρας άρπαξε τα παιδιά κάνοντας απλά μια βόλτα. Κανένα πρωτόκολλο, καμία προστασία.

Το “ελληνικό FBI”, είναι ικανό να ταυτοποιεί «κατηγορούμενους» από ένα αποτύπωμα σε σακούλα και μία κοτσίδα κάτω από καπέλο, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει μπορέσει να γλιτώσει ένα παιδί!

Οι εισαγγελείς στέλνουν ανήλικα στα Νοσοκομεία, ωστόσο στη συνέχεια η Εισαγγελία Ανηλίκων φαίνεται πως χάνει τα ίχνη τους, αφού δεν παρακολουθεί πως εξελίσσεται καταρχήν η πορεία αποκατάστασης της ασφάλειας των παιδιών που βρίσκονται σε διακινδύνευση.

Μια ολόκληρη κοινωνία κρέμεται από ένα «Χαμόγελο του Παιδιού», δηλαδή από έναν εξωθεσμικό παράγοντα, αφού δεν υπάρχουν ικανές σε αριθμό και στελέχωση κοινωνικές υπηρεσίες να επέμβουν άμεσα μετά από καταγγελίες, να ελέγξουν και να προστατεύσουν με συνεχή και συστηματικό τρόπο, να πλαισιώσουν τα παιδιά με ειδικούς παιδαγωγούς, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς.

Η κυβέρνηση, ιδρύει υπουργεία Οικογένειας, Συνοχής και άλλα μεγαλόστομα και φανφαρονικά, και δεν έχει σώσει ένα παιδί!

Ανεμίζει τον τάχα «περιορισμένο δημοσιονομικό χώρο» όταν πρόκειται για μέτρα που αφορούν στην κοινωνία, αλλά μοιράζει εκατομμύρια σε εργολάβους και παραχωρησιούχους, πλουσιοπάροχα τραπεζικά κέρδη από αναβαλλόμενους φόρους (μοναδική λεκτική ευρεσιτεχνία για να μην πληρώνουν φόρο οι τραπεζίτες), δισεκατομμύρια στους εμπόρους του πόλεμου και σε εγκληματίες γενοκτόνους.

Μια κυβέρνηση που πληρώνει 3 δις. για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» και δεν χρηματοδοτεί όχι «ασπίδα», αλλά ούτε λαστιχένια σφεντόνα για να γλιτώσει ένα παιδί! Ούτε ένα παιδί!

ΠΗΓΗ

Πώς ο πληθωρισμός οδηγεί στην φτωχοποίηση του πληθυσμού - Των Σάββα Γ. Ρομπόλη & Βασιλείου Γ. Μπέτση (ΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΑ)

Πώς ο πληθωρισμός οδηγεί στην φτωχοποίηση του πληθυσμού, Σάββας Γ. Ρομπόλης – Βασίλειος Γ. Μπέτσης

Σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat και τις ανακοινώσεις κυβερνητικών στελεχών η Ελλάδα κατά την περίοδο 2019 – 2025 σημείωσε την μεγαλύτερη μείωση του χρέους ως ποσοστό που ΑΕΠ. Παράλληλα πρόσφατες επίσημες ανακοινώσεις εκτιμούν ότι το 2026 η Ελλάδα θα έχει χαμηλότερο χρέος (ως ποσοστό του ΑΕΠ) από την Ιταλία. Κι’ αυτό επειδή στην Ελλάδα ο υψηλός δείκτης χρέους, 209,4% του ΑΕΠ το 2020, μειώθηκε στο 146,1% το 2025 (Διάγραμμα 1) και αναμένεται το 2026 να μειωθεί περαιτέρω στο 137% του ΑΕΠ.

Διάγραμμα 1: Δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ

Πηγή: Eurostat Database, 2026

Η ποσοστιαία αυτή μείωση του χρέους/ΑΕΠ βασίζεται, κατά βάση, στον πληθωρισμό, δεδομένου ότι συντελέστηκε κατά 67% από τον πληθωρισμό και κατά 33% από την ανάπτυξη της ελληνικής της οικονομίας. Κι΄αυτό επειδή κατά την περίοδο 2019-2025 το πραγματικό ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 11 ποσοστιαίες μονάδες ενώ το ονομαστικό ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 34 μονάδες και ο πληθωρισμός αυξήθηκε κατά 23 ποσοστιαίες μονάδες (Διάγραμμα 2 & 3).

Διάγραμμα 2: Πραγματικό & Ονομαστικό ΑΕΠ στην Ελλάδα 2019-2025

Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ

Διάγραμμα 3: Ετήσιος ρυθμός μεταβολής του ΑΕΠ 2020-2025

Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ

Πράγματι, από το Διάγραμμα 3, προκύπτει, ειδικά για την τριετία 2023-2025, ότι η μέση ετήσια μεταβολή του ονομαστικού ΑΕΠ (6,3%) είναι τριπλάσια από την μέση ετήσια μεταβολή του πραγματικού ΑΕΠ (2,1%). Επίσης, από τα στοιχεία της Eurostat (Διάγραμμα 4) για την εξέλιξη του δημοσίου χρέους σε χρηματικές μονάδες στην Ελλάδα διαπιστώνεται ότι οι πρόωρες αποπληρωμές, την περίοδο 2022-2025, ύψους 23,02 δις ευρώ (20,375 δις ευρώ στα GLF και 2,645 δις ευρώ στο ΔΝΤ) δεν έχουν μειώσει το δημόσιο χρέος επειδή, κατά βάση, πραγματοποιήθηκαν με νέο δανεισμό, αφού το δημόσιο χρέος από 339,2 δις ευρώ το 2019, αυξήθηκε στα 362,9 δις ευρώ το 2025.

Διάγραμμα 4: Δημόσιο χρέος Ελλάδα 2019-2025 (σε δις ευρώ)

Αφθώδης πυρετός: Επικίνδυνα ανίκανοι, στέλνουν Στρατό στη Λέσβο

Γράφει η δημοσιογράφος, Νικολίτσα Τρίγκα, σε ανάρτησή της στα social media: «Η κυβέρνηση αντί να βρει λύση και να πάρει μέτρα για τον αφθώδη πυρετό στα ζώα της Λέσβου, παίρνει μέτρα κατά των Κτηνοτρόφων!!!. Κατέθεσε τροπολογία σε άσχετο νομοσχέδιο και η διαχείριση της ασθένειας, από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης περνάει στο Εθνικής Άμυνας. Αντί για επιστήμονες δηλαδή θα αναλάβουν την κατάσταση… αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων. Μήπως η κυβέρνηση δεν έχει υπολογίσει καλά την τεράστια οργή του κόσμου εκεί; Στρατιωτικός νόμος κατά των κτηνοτρόφων;»

Προ ημερών, επίσης, σημείωνε: «Εγινε ο κακός χαμός στη

συνεδρίαση της Περιφέρειας Αιγαίου για τον αφθώδη

πυρετό. Οι κτηνοτρόφοι είναι σε απόγνωση. Πάνω από

80.000 ζώα σφαγιάστηκαν χωρίς πρόγραμμα χωρίς

μελέτη και χωρίς απαντήσεις στο "γιατί;" των ανθρώπων.

Αν δείτε τα βίντεο από τη συνεδρίαση θα καταλάβετε

τι σημαίνει απόγνωση. Γέροντες, νέοι και γυναίκες με

πρησμένα από τα κλάματα μάτια να φωνάζουν με όση

φωνή απέμεινε μέσα τους. Και ο αρμόδιος υπουργός δεν

έκανε τον κόπο να πάει στο νησί και να δώσει εξηγήσεις.

Με αυτά που είδα μάλλον θα τον πέταγαν στη θάλασσα

και καλά θα έκαναν γιατί τελικά αυτό πρέπει να γίνει.

Γιατί μόνο τότε θα τους έδειχναν οι τηλεοράσεις και όλα

τα ΜΜΕ. Τα είδατε εσείς αυτά που σας περιγράφω

πουθενά στα "μεγάλα" ΜΜΕ; Όχι βέβαια. Κάντε ένα

κόπο και ψάξτε, τα σχετικά βίντεο. Εύκολο είναι. Αυτό

που συμβαίνει στη Λέσβο και πολλά ακόμη δεν μας

αφήνουν να τα βλέπουμε σε αυτή τη χώρα. Ομως μας

αφορούν όλους».

Ανίκανη να επιλύσει το πρόβλημα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη … στέλνει τον Στρατό στη Λέσβο. Ως συνήθως, χρησιμοποιεί τις Ενοπλες Δυνάμεις για αποκούμπι. Μονίμως, εξάλλου, τις χρησιμοποιεί, προκειμένου να καλύψει την ανικανότητά της. Είτε σε περιπτώσεις φυσικών φαινομένων, είτε σε δημόσια έργα, σε αεροδιακομιδές, κ.ο.κ.. Τις Ενοπλες Δυνάμεις ως «ασπιρίνη» δια πάσαν νόσον. Τώρα, και για τον αφθώδη πυρετό.

Με τροπολογία, λοιπόν, όπως επισημαίνει ο ιστότοπος, Armyvoice, στη Λέσβο οι κτηνιατρικές υπηρεσίες περνούν στον έλεγχο του Στρατού, καθώς η κυβέρνηση επιχειρεί να ξεπεράσει τις αντιδράσεις που έχουν μπλοκάρει την εφαρμογή των μέτρων για τον αφθώδη πυρετό και κυρίως τις θανατώσεις ζώων.

Η τροπολογία προσδιορίζει τα θέματα στα οποία ο στρατιωτικός μηχανισμός θα δίνει επιχειρησιακές οδηγίες: Οι θανατώσεις που προκάλεσαν την αντίδραση στη Λέσβο είναι μέσα στις αρμοδιότητες για τις οποίες ο Στρατός θα μπορεί να δίνει επιχειρησιακές οδηγίες. Οι πολιτικές κτηνιατρικές υπηρεσίες καλούνται να υπακούσουν. Ο στρατιωτικός αξιωματικός δίνει τις εντολές. Η άρνηση συμμόρφωσης γίνεται πειθαρχικό παράπτωμα. Οι στρατιωτικοί κτηνίατροι αναλαμβάνουν ακόμη και την επίβλεψη των θανατώσεων.

Στη Λέσβο, η κυβέρνηση δεν στέλνει πλέον τον

Στρατό απλώς για να «βοηθήσει». Τον στέλνει για

να αναλάβει τον χειρισμό μιας κρίσης στην οποία

η Περιφέρεια και ένα σημαντικό τμήμα της τοπικής

κοινωνίας έχουν ήδη σηκώσει απέναντι.

να σημειωθεί πως η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου βρέθηκε απέναντι στην κυβερνητική γραμμή για τη διαχείριση του αφθώδους πυρετού, υπό την πίεση των κτηνοτρόφων που αντιδρούν στις θανατώσεις. Οι τοπικές κτηνιατρικές υπηρεσίες βρέθηκαν μέσα σε αυτή τη σύγκρουση. Το Armyvoice.gr είχε γράψει ήδη ότι οι στρατιωτικοί κτηνίατροι βρέθηκαν στη μέση της σύγκρουσης κράτους και Περιφέρειας. Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών δείχνουν ότι η κυβέρνηση δεν επιχειρεί πλέον απλώς να ενισχύσει τις τοπικές υπηρεσίες. Επιχειρεί να τις παρακάμψει εκεί όπου υπάρχει μπλοκάρισμα και να τις εντάξει σε μια επιχειρησιακή αλυσίδα που ελέγχεται από τον Στρατό.

Με απλά λόγια, απέναντι στο μπλοκάρισμα που

δημιουργήθηκε στη Λέσβο, η κυβέρνηση κατεβάζει

τον Στρατό για να επιβάλει επιχειρησιακά την

εφαρμογή των μέτρων. Ωστόσο, το ερώτημα πλέον

δεν αφορά μόνο τους στρατιωτικούς κτηνιάτρους.

Αφορά τον τρόπο με τον οποίο επιλέγει η κυβέρνηση

να διαχειριστεί μια σοβαρή κοινωνική και πολιτική

σύγκρουση στη Λέσβο. Αντί να λυθεί η σύγκρουση με

την Περιφέρεια και τους κτηνοτρόφους,

δημιουργείται μια στρατιωτική αλυσίδα διοίκησης

που μπορεί να επιβάλει επιχειρησιακά τις αποφάσεις

της κεντρικής κυβέρνησης.

Η Ελλάδα παραδίδει τον έλεγχο της αεράμυνάς της στο Ισραήλ

του Γιώργου Βασσάλου

Η εισαγωγή από την Ελλάδα του ισραηλινού συστήματος αεράμυνας, μετονομασμένου σε «Ασπίδα του Αχιλλέα», θα θωρακίσει τη χώρα; Όχι. Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» αποτελεί εθνική προδοσία. Γιατί;

Γιατί το σύστημα αυτό παραδίδει τον έλεγχο της αεράμυνας της Ελλάδας στο Ισραήλ. Πώς; Τα ακόλουθα συστήματα που αγοράζονται -και πληρώνονται από τον ελληνικό λαό στην τιμή των 3/4 της ετήσιας χρηματοδότησης όλων των νοσοκομείων της χώρας- χρειάζονται συνεχείς ενημερώσεις λογισμικού, κρυπτογραφημένες ζεύξεις δεδομένων για την αναγνώριση των στόχων, εργασίες διασύνδεσης των επιμέρους συστημάτων (ραντάρ, όπλα και συντονισμός), ανταλλακτικά και ορισμένα πυρομαχικά (π.χ. πυραύλους), που μπορούν να παρέχουν μόνο οι (κυρίως κρατικές) ισραηλινές εταιρείες που μας τα πωλούν:

Το νέο εθνικό σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου (Command-and-Control – C2) της Rafael, που προορίζεται να διασυνδέσει τα διαφορετικά επίπεδα αεράμυνας σε ένα ενιαίο δίκτυο, θα εξαρτάται από τους Ισραηλινούς για διορθώσεις σφαλμάτων (bugs), updates και κρυπτογραφικά κλειδιά IFF για την αναγνώριση φίλου ή εχθρού.
Τα τρία συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας μικρού (SPYDER της Rafael), μεσαίου (BARAK MX της IAI) και μεγάλου (David’s Sling, κι αυτό της Rafael) βεληνεκούς θα εξαρτώνται από τους Ισραηλινούς για δεδομένα και βιβλιοθήκες απειλών, συστήματα καθοδήγησης, συντήρηση και αναπλήρωση αναχαιτιστικών πυραύλων.
Τα πολυλειτουργικά ραντάρ εντοπισμού και παρακολούθησης εναέριων απειλών των ELTA και IAI θα χρειάζονται συνεχή προμήθεια λογισμικού επεξεργασίας σημάτων, εντοπισμού, ταξινόμησης και παρακολούθησης στόχων.
Για τον πολλαπλό εκτοξευτή πυραύλων/ρουκετών πυροβολικού PULS προβλέπονται στη σύμβαση δέκα χρόνια υποστήριξης από την Elbit, που δεν μπορούν παρά να αφορούν και το σύστημα ελέγχου πυρός, καθώς και την προσαρμογή και πιστοποίηση νέων πυρομαχικών.
Για το σύστημα αντιμετώπισης ντρόουνς Drone Dome, που προβλέπεται σε συμπληρωματική της «Ασπίδας του Αχιλλέα» σύμβαση 26 εκατ. με τη Rafael, η Ελλάδα θα εξαρτάται από το Ισραήλ, εκτός όλων των παραπάνω, και για την προσθήκη νέων αισθητήρων και μέσων αναχαίτισης .

Τέτοιας μορφής εξάρτηση υπάρχει φυσικά και με αμερικανικά οπλικά συστήματα, όπως (αυτή τη στιγμή) τα F-16 και F-35, αλλά και οι Patriot. Την εξάρτηση αυτού του τύπου ο ελληνισμός την πλήρωσε ακριβά το 1974, όταν ο Αμερικανός ΥΠ.ΕΞ. Χένρι Κίσινγκερ ενορχήστρωσε την κατάληψη της μισής Κύπρου από την Τουρκία.

Το να δένεται όμως τόσο σφιχτά η άμυνα της Ελλάδας με μια χώρα, που διαπράττει Γενοκτονία και της οποίας υπουργός δηλώνει ότι «πρέπει να δολοφονούνται 30 με 40 Παλαιστίνιοι τη μέρα», αποτελεί ένα επιπλέον στρώμα επιβλαβούς εξάρτησης. Περνάμε σε άλλη πίστα ξεκληρίσματος των υλικών προϋποθέσεων της ανεξαρτησίας μας.

Το ισραηλινό ανακοινωθέν μιλά για μία από τις σημαντικότερες αμυντικές συμφωνίες στην ιστορία του Ισραήλ, κάτι που δείχνει ότι η Ελλάδα δίνει αυτή τη στιγμή σανίδα σωτηρίας σε μια χώρα που απομονώνεται όλο και περισσότερο στο διεθνές στερέωμα λόγω της δολοφονικής δράσης της και της επιδεικτικής περιφρόνησής της για το διεθνές δίκαιο. Αγοράζουμε, δε, τα συστήματα αυτά ακριβώς τη στιγμή που η ανεπάρκειά τους έχει αποδειχτεί στην πράξη, αφού το Ιράν έχει πολλάκις δείξει ότι μπορεί να βομβαρδίζει στόχους ακόμα και στο κέντρο του Τελ Αβίβ.

Ωρα μηδέν για τον Χαρασώνα της Σύρου – Εκδικάζονται οι προσφυγές για την τουριστική επένδυση-μαμούθ

«Η μαζική τσιμεντοποίηση των νησιών για λόγους Real Estate θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως σύγχρονο El Dorado»

Ωρα μηδέν για τον Χαρασώνα Σύρου – Εκδικάζονται οι προσφυγές για την τουριστική επένδυση-μαμούθ

Η νομοθεσία -και πολλές φορές η ερμηνεία της- είναι κομμένη και ραμμένη ούτως ώστε να μην προστατεύει ουσιαστικά το περιβάλλον. Αντίθετα, μπορεί να επιδοτεί και την καταστροφή του στο όνομα μιας απολύτως στρεβλής ανάπτυξης

Τάσος Σαραντής

Η ώρα της εκδίκασης έφτασε για τις προσφυγές που έχει ασκήσει το Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου στο Συμβούλιο της Επικράτειας και στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιά για να σταματήσει η αλόγιστη δόμηση στον Χαρασώνα, μιας από τις τελευταίες παρθένες γωνιές της νότιας Σύρου, όπου βρίσκεται σε εξέλιξη ένα κολοσσιαίο σχέδιο οικοδόμησης για την κατασκευή ενός σύνθετου τουριστικού καταλύματος.

Η σχεδιαζόμενη επένδυση πρόκειται να αναπτυχθεί στη θέση «Λαγούδια» Χαρασώνα, ανάμεσα στον Γαλησσά και τον Φοίνικα, σε έκταση 531.251 τετραγωνικών μέτρων και δομούμενη επιφάνεια 20.750 τ.μ. Η εγκατάσταση θα περιλαμβάνει ξενοδοχείο 5 αστέρων, συνολικής δυναμικότητας 166 κλινών, και 69 τουριστικές επιπλωμένες κατοικίες δυναμικότητας 249 κλινών, με spa και πισίνες, όπως και διαμορφώσεις υπαίθριων χώρων, οδοποιίας και χώρων στάθμευσης και μια πύλη για την πρόσβαση στη μέχρι πρότινος παρθένα περιοχή («Προσφυγή για τη σωτηρία του Χαρασώνα Σύρου», «Εφ.Συν.», 24/2/2026). Ηδη, έχουν χτιστεί αρκετές βίλες και άλλες τόσες χτίζονται σήμερα.

Το Παρατηρητήριο έχει προσφύγει στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιά για την ακύρωση των οικοδομικών αδειών που έχουν εκδοθεί για την περιοχή του Χαρασώνα από την Υπηρεσία Δόμησης (ΥΔΟΜ) Σύρου Ερμούπολης, καθώς και την αναστολή των εργασιών μέχρι τη λήψη της οριστικής απόφασης, προβάλλοντας συγκεκριμένα νομικά επιχειρήματα πολεοδομικής και περιβαλλοντικής φύσης σύμφωνα με τα οποία δεν έπρεπε να εκδοθούν οικοδομικές άδειες στην περιοχή. Επιπλέον, το Παρατηρητήριο έχει προσφύγει στο ΣτΕ για την ακύρωση του συνολικού σχεδίου οικοδόμησης του Χαρασώνα με αντίστοιχη επιχειρηματολογία.

Η αίτηση αναστολής συζητήθηκε στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιά χθες, επτά μήνες μετά την κατάθεση της αίτησης. Η αίτηση ακύρωσης των οικοδομικών αδειών της ΥΔΟΜ Σύρου Ερμούπολης θα συζητηθεί στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιά στις 20 Οκτωβρίου 2026, ενώ η αίτηση ακύρωσης του συνολικού σχεδίου θα συζητηθεί στο ΣτΕ στις 7 Οκτωβρίου 2026.

«Η μαζική τσιμεντοποίηση των νησιών για λόγους Real Estate θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως σύγχρονο El Dorado. Καταναλώνεται με εκθετικούς ρυθμούς το περιβαλλοντικό κεφάλαιο των νησιών, το οποίο μετατρέπεται σε βίλες, πισίνες και κέρδος. Ολο και λιγότερες είναι οι περιοχές των νησιών που παραμένουν αναλλοίωτες. Αυτές τις περιοχές οφείλουμε να τις προστατεύσουμε, να τις περισώσουμε από κερδοσκοπικές επελάσεις και να τις παραδώσουμε στις επόμενες γενιές», επισημαίνει το Παρατηρητήριο.

«Είναι ανατριχιαστική η σκέψη ότι ολόκληρα τα νησιά μπορεί πολύ εύκολα σε λίγα χρόνια να είναι χτισμένα απ’ άκρη σ’ άκρη και μάλιστα όχι για να εξυπηρετηθούν οικιστικές ανάγκες των κατοίκων τους. Αυτό το σενάριο γίνεται ολοένα και πιο ορατό. Η νομοθεσία -και πολλές φορές η ερμηνεία της- είναι κομμένη και ραμμένη ούτως ώστε να μην προστατεύει ουσιαστικά το περιβάλλον. Αντίθετα, μπορεί να επιδοτεί και την καταστροφή του στο όνομα μιας απολύτως στρεβλής ανάπτυξης» καταλήγει.

ΠΗΓΗ

- ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ αναρτήσεις στο μπλογκ μας, με σχετικές αναφορές στο θέμα.

«Δεν υπάρχει θετικό σενάριο»: Η δραματική προειδοποίηση του ΟΗΕ για την κλιματική κατάρρευση λόγω αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας (ΕΙΚΟΝΕΣ)

«Δεν υπάρχει θετικό σενάριο»: Η δραματική προειδοποίηση του ΟΗΕ για την κλιματική κατάρρευση

Το αναπόφευκτο ξεπέρασμα του ορίου των 1,5°C, το κρίσιμο κατώφλι των 1,8°C και η επιτακτική ανάγκη για ριζική αναδιάρθρωση της παγκόσμιας κλιματικής στρατηγικής

Ενώπιον μιας μη αναστρέψιμης κατεύθυνσης βρίσκεται η ανθρωπότητα, καθώς η αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας αναμένεται να ξεπεράσει το όριο των 1,5°C της Συμφωνίας του Παρισιού εντός των επόμενων ετών όπως περιγράφεται σε ρεπορτάζ του Guardian. Η νέα έκθεση του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον (UNEP) με τίτλο Limiting Overshoot αποσαφηνίζει ότι ακόμη και στο πλέον αισιόδοξο μελλοντικό σενάριο, η υπερθέρμανση θα φτάσει τουλάχιστον τους 1,8°C.

Η διαπίστωση του ΟΗΕ συμπυκνώνεται στη φράση: «Δεν υπάρχουν θετικές εξελίξεις πάνω από τους 1,5°C», εξέλιξη που υποχρεώνει τη διεθνή κοινότητα σε επαναξιολόγηση των εργαλείων κλιματικής διακυβέρνησης.

Η γεωμετρική κλιμάκωση των επιπτώσεων

Η απόσταση μεταξύ των υφιστάμενων πολιτικών δεσμεύσεων και της φυσικής πραγματικότητας διευρύνεται επικίνδυνα. Οι τρέχουσες εθνικές πολιτικές οδηγούν σε αύξηση της θερμοκρασίας τουλάχιστον κατά 2,3°C, προκαλώντας αλυσιδωτές αποσταθεροποιήσεις. Σε ένα ενδεχόμενο ανόδου κατά 3°C, οι παγετώνες θα απωλέσουν πάνω από το ένα τέταρτο της μάζας τους έως το 2100, ανυψώνοντας τη στάθμη της θάλασσας κατά 13 εκατοστά, ενώ η παγκόσμια παραγωγή τροφίμων απειλείται με μείωση έως και 14% έως το 2050 απουσία μέτρων προσαρμογής.

People salvage their belongings from a building damaged by flash flooding in Nuwakot district of Nepal, Tuesday, Sept. 1, 2026. (AP Photo/Rajesh Kumar Singh)

Όπως επισημαίνει ο καθηγητής Ρίτσαρντ Μπετς από το Πανεπιστήμιο του Έξετερ, αναφερόμενος στις πρόσφατες πλημμύρες στα Ιμαλάια, «η απώλεια των παγετώνων είναι ήδη δρομολογημένη», υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι «μπορούμε όμως να αποτρέψουμε μια χειρότερη εξέλιξη, μειώνοντας τις εκπομπές και περιορίζοντας την αύξηση της θερμοκρασίας».

Τα επιστημονικά όρια της αναστροφής

Η δυνατότητα επαναφοράς της θερμοκρασίας στους 1,5°C έως το τέλος του αιώνα παραμένει εφικτή μόνο υπό την προϋπόθεση ότι η υπερθέρμανση δεν θα υπερβεί τους 1,8°C. Αυτό απαιτεί τον υποδιπλασιασμό των παγκόσμιων εκπομπών έως το 2035 και την επίτευξη μηδενικού καθαρού ισοζυγίου (net zero) έως τα μέσα του αιώνα.

Μικρή παραλία Λίνδου

Η «δικτατορία» της ξαπλώστρας στη Ρόδο: Πλήρης και προκλητική κατάληψη των παραλιών [εικόνες]

Μακριά από την εικόνα που επιχειρεί να δημιουργήσει η εφαρμογή MyCoast για την προστασία των παραλιών, βρίσκεται, σύμφωνα με το Δίκτυο Ομπρέλα, η πραγματικότητα σε δημοφιλείς ακτές της Ρόδου.

Το Δίκτυο Ομπρέλα επανέρχεται με νέα καταγραφή από παραλίες στις περιοχές της Λίνδου και των Κολυμπίων, καταγγέλλοντας προκλητικές, όπως τις χαρακτηρίζει, παραβάσεις και αυθαίρετες καταλήψεις κοινόχρηστου χώρου στον αιγιαλό και την παραλία.

Σε δελτίο Τύπου που εξέδωσε στις 2 Σεπτεμβρίου, το Δίκτυο παραθέτει συγκεκριμένα παραδείγματα από δημοφιλείς παραλίες του νησιού, υποστηρίζοντας ότι σε αρκετές περιπτώσεις η ανάπτυξη ομπρελών και ξαπλωστρών ξεπερνά τα όρια των νόμιμων παραχωρήσεων, ενώ δεν τηρείται ούτε η προβλεπόμενη ελεύθερη ζώνη από τη θάλασσα.

Κολύμπια: Καταγγελία για παράνομη καντίνα – beach bar

Στην περιοχή Κολύμπια και συγκεκριμένα στο Λιμανάκι, το Δίκτυο Ομπρέλα καταγγέλλει την αυθαίρετη λειτουργία καντίνας – beach bar επί του αιγιαλού και της παραλίας.

Όπως υποστηρίζει, η συγκεκριμένη επιχείρηση λειτουργεί χωρίς μίσθωση και χωρίς τις απαιτούμενες αδειοδοτήσεις, κάνοντας λόγο μεταξύ άλλων για απουσία γνωστοποίησης λειτουργίας, μέτρων πυρασφάλειας και μελέτης διάθεσης λυμάτων.

Παράλληλα, σύμφωνα με την καταγγελία, στην ίδια περιοχή έχουν τοποθετηθεί ομπρελοκαθίσματα σε πολύ μικρή απόσταση από τη θάλασσα, χωρίς να τηρείται η προβλεπόμενη ελεύθερη ζώνη των τεσσάρων μέτρων από την ακτογραμμή.

Η «δικτατορία» της ξαπλώστρας στη Ρόδο: Πλήρης και προκλητική κατάληψη των παραλιών [εικόνες]

Παράνομο beach bar στα Κολύμπια

Λίνδος: Ξαπλώστρες ακόμη και χωρίς ενεργή παραχώρηση

Στο στόχαστρο του Δικτύου Ομπρέλα βρίσκεται και η παραλία του Αγίου Παύλου στη Λίνδο. Εκεί, όπως αναφέρει, επιχείρηση έχει προχωρήσει σε πλήρη κατάληψη της παραλίας, χωρίς να διαθέτει ενεργή σύμβαση παραχώρησης στο MyCoast.

Την ίδια ώρα, καταγγέλλεται ότι ούτε σε αυτή την περίπτωση τηρείται η απόσταση των τεσσάρων μέτρων μεταξύ των ομπρελοκαθισμάτων και της θάλασσας.

Παρόμοια εικόνα, σύμφωνα με το Δίκτυο, καταγράφεται και στην Κεντρική Παραλία Λίνδου, όπου, όπως αναφέρει, υπάρχει εκτεταμένη ανάπτυξη από ξαπλώστρες και ομπρέλες, ακόμη και σε τμήματα για τα οποία δεν προκύπτει σύμβαση παραχώρησης.

Δεκάδες Εβραίοι καλλιτέχνες και επιστήμονες στηρίζουν τον ηθοποιό Μαρκ Ράφαλο – «Ανυπόστατες οι κατηγορίες για αντισημιτισμό»

Εβραίοι καλλιτέχνες και επιστήμονες υπογράφουν επιστολή με την οποία εκφράζουν την αμέριστη στήριξή τους στον ηθοποιό Μαρκ Ράφαλο για τις κατηγορίες που δέχεται για αντισημιτισμό.

Ανάμεσα στους 184 υπογράφοντες την επιστολή, η οποία υποστηρίζει ότι ο Ράφαλο δέχεται «ανυπόστατες κατηγορίες», περιλαμβάνονται οι Χοακίν Φίνιξ, Τζόναθαν Γκλέιζερ, Τζόελ Κοέν, Τοντ Χέινς, Ιλάνα Γκλέιζερ, Χάνα Άινμπιντερ, Τζέιμς Σέιμους, Έμα Σέλιγκμαν, Τόνι Κούσνερ, Τζέιν Σένμπρουν και Γουάλας Σον.

Υπενθυμίζεται ότι ο Ράφαλο βρέθηκε στο επίκεντρο μιας κλιμακούμενης αντιπαράθεσης σχετικά με τη συγχώνευση της Paramount με τη Warner Bros. Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στις 21 Αυγούστου, ο πρωταγωνιστής των ταινιών της Marvel επιτέθηκε στη συμφωνία για τις πιθανές επιπτώσεις της στο Χόλιγουντ.

Παράλληλα, κατηγόρησε την οικογένεια Έλισον για συνέργεια στη «γενοκτονία» των Παλαιστινίων, υποστηρίζοντας ότι αυτή «στηρίχθηκε σε ένα σύστημα καταπίεσης και απαρτχάιντ, ενισχυμένο από την τεχνολογία της Oracle». Στην ίδια ανάρτηση, ανέδειξε τους δεσμούς της Oracle με τον ισραηλινό στρατό, επισυνάπτοντας βίντεο όπου η εκτελεστική αντιπρόεδρος της εταιρείας και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Paramount, Σάφρα Κατς, περιέγραφε «πραγματικά τρομακτικές τεχνολογίες» που χρησιμοποιήθηκαν μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου.

Ο Ράφαλο απάντησε, χαρακτηρίζοντας την κατηγορία της Paramount «αποτρόπαια και θεμελιωδώς ανέντιμη», ενώ πρόσθεσε: «Η κριτική στις ενέργειες του Ισραηλινού πρωθυπουργού, σε μια σύμβαση στρατιωτικής τεχνολογίας ή στους απουσιάζοντες στελεχιακούς παράγοντες που την παρέχουν, δεν ταυτίζεται με την κριτική κατά του εβραϊκού λαού».

Στο πλευρό του στάθηκαν και άλλοι, όπως η Χάνα Άινμπιντερ η οποία είναι Εβραία και τοποθετείται ανοιχτά υπέρ των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων, ευχαριστώντας τον Ράφαλο που ανέδειξε τη «σύνδεση μεταξύ της παροχής στρατιωτικής τεχνολογίας στο Ισραήλ από την οικογένεια Έλισον εν μέσω γενοκτονίας και της πρωτοφανούς εξαγοράς μέσων ενημέρωσης από τους ίδιους». Την Τρίτη, ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας Κένεθ Λόνεργκαν δημοσιοποίησε επιστολή στήριξης, τονίζοντας ότι «η ιδέα ότι ο Ράφαλο είναι αντισημίτης είναι προφανώς παραλογισμός, και η ίδια η κατηγορία συνιστά ένα κυνικό και αηδιαστικό ψέμα».

Η νέα επιστολή που υπέγραψαν οι Εβραίοι παράγοντες την Τρίτη υιοθετεί την ίδια υπερασπιστική γραμμή, καταγγέλλοντας την «ψευδή και επικίνδυνη εργαλειοποίηση των κατηγοριών περί αντισημιτισμού». Παράλληλα, υπογραμμίζει τις ίδιες διασυνδέσεις που επεσήμανε ο Ράφαλο ανάμεσα στη συγχώνευση Paramount/Warner Bros. και τις σχέσεις της οικογένειας Έλισον με το Ισραήλ.

«Η επισήμανση των κρίσιμων δεσμών ανάμεσα σε όσα συμβαίνουν στη Γάζα και σε όσα διαδραματίζονται στο Χόλιγουντ είναι το ακριβώς αντίθετο του αντισημιτισμού», αναφέρεται στην επιστολή. «Για εμάς, αποτελεί την ίδια την ουσία του εβραϊκού ηθικού καθήκοντος».

«Το να αποκαλείς τον Μαρκ Ράφαλο αντισημίτη επειδή αμφισβητεί μια τεράστια εταιρική συγχώνευση δεν είναι απλώς παράλογο, είναι ένας επικίνδυνος τρόπος να φιμωθεί η θεμιτή κριτική», ανέφερε. «Ο Μαρκ καταδικάζει σταθερά τον αντισημιτισμό, ενώ ταυτόχρονα υπερασπίζεται τα δικαιώματα των Παλαιστινίων και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια για όλους. Αποτελεί δικαίωμα κάθε Αμερικανού να συζητά για τη συγκέντρωση των ΜΜΕ και τους κινδύνους της μονοπωλιακής εταιρικής ισχύος, χωρίς να επιστρατεύεται ο αντισημιτισμός για να εξαναγκάζονται οι άνθρωποι σε σιωπή».

Αναλυτικά η επιστολή υπεράσπισης του Μαρκ Ράφαλο αναφέρει:

Είμαστε Εβραίοι καλλιτέχνες, συγγραφείς, επαγγελματίες του δημιουργικού χώρου, θρησκευτικοί ηγέτες και διανοούμενοι που, απαντώντας στην απαράδεκτη εκστρατεία σπίλωσης κατά του συναδέλφου μας Μαρκ Ράφαλο, θέλουμε να στείλουμε ένα απλό μήνυμα στον κόσμο: Αρκεί! Αρκεί με την ψευδή και επικίνδυνη εργαλειοποίηση των κατηγοριών περί αντισημιτισμού σε βάρος όσων έχουν το θάρρος να επισημάνουν το αυτονόητο: ότι η επίθεση κατά του παλαιστινιακού λαού και η επίθεση κατά των ελευθεριών μας στην πατρίδα μας συνδέονται στενά, και δεν υπάρχει τίποτα το αντισημιτικό στην αναγνώριση αυτής της πραγματικότητας.

Πηγή: Associated Press

Ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανία: Τα πολεμικά ανακοινωθέντα ΝΑΤΟ - ΕΕ οδηγούν σε κλιμάκωση της σύγκρουσης με τη Ρωσία

Προς μια επικίνδυνη κλιμάκωση με τη Ρωσία, με απρόβλεπτες επιπτώσεις, οδεύουν η ΕΕ και τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ, μετά την ανακοίνωση της Γερμανίας ότι η Μόσχα βρίσκεται πίσω από το περιστατικό με drone γεμάτο εκρηκτικά που βρέθηκε στο αεροδρόμιο της Λειψίας στις 4 Αυγούστου, κοντά σε μεταγωγικά αεροπλάνα Antonov που μεταφέρουν εξοπλισμό προς την Ουκρανία.

Μετά από σχεδόν έναν μήνα ερευνών, το Βερολίνο κατηγόρησε για πρώτη φορά επισήμως τη Ρωσία ότι διεξάγει έναν «υβριδικό πόλεμο» εναντίον της Γερμανίας και της Ευρώπης, με βάση «πληροφορίες των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών». Το Βερολίνο προειδοποίησε επίσης ότι η Γερμανία πρέπει να αναμένει «περαιτέρω υβριδικές επιθέσεις» από τη Ρωσία. Χθες η γερμανική εφημερίδα «Suddeutsche Zeitung» μετέδωσε ότι έχουν ταυτοποιηθεί δύο ύποπτοι για την απόπειρα επίθεσης στο αεροδρόμιο της Λειψίας.

Ανεξάρτητα από το αν υπάρχουν στοιχεία ή αν όντως η Ρωσία βρίσκεται πίσω από το συγκεκριμένο περιστατικό στη Λειψία, το βέβαιο είναι ότι «υβριδικές επιθέσεις», με δολιοφθορές, εκρήξεις, παραβιάσεις συνόρων από drones, κυβερνοεπιθέσεις κ.ά. έχουν αυξηθεί κατακόρυφα στην Ευρώπη μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022.

Η «Wall Street Journal» επικαλείται στοιχεία του «International Institute for Strategic Studies» (IISS) σύμφωνα με τα οποία έχουν καταγραφεί 144 περιστατικά με drones σε 13 χώρες σε διάστημα μικρότερο των δύο ετών.

Τέτοια περιστατικά μπορούν να στηθούν ή να αξιοποιηθούν και από τα δύο ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα για κλιμάκωση της σύγκρουσης, και η Γερμανία δεν επιλέγει τυχαία αυτήν τη χρονική στιγμή για να σηκώσει τους τόνους, μετά από πολυάριθμα περιστατικά στο έδαφός της όλα αυτά τα χρόνια. Αλλωστε και η παρουσία του πλωτού ουκρανικού drone φορτωμένου με εκρηκτικά που έφτασε στη χώρα μας, στη Λευκάδα, επιχειρήθηκε αρχικά από την ελληνική κυβέρνηση και την ηγεσία της ΕΕ να «θαφτεί», και όταν αποκαλύφθηκε ο ρόλος του, με τη συμβολή του ΚΚΕ και του «Ριζοσπάστη», ερμηνεύτηκε ως απάντηση στην επιθετικότητα της Ρωσίας.

Σε αντίθετο πνεύμα οι ΗΠΑ

Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι η ανακοίνωση της Γερμανίας έγινε σε μια φάση που οι ΗΠΑ κάνουν ορισμένες κινήσεις «αναθέρμανσης» των συνομιλιών Ουκρανίας - Ρωσίας, και μόλις λίγες μέρες μετά την επίσκεψη που έκανε στη Μόσχα ο επικεφαλής της CIA Τζον Ράτκλιφ, ο οποίος φέρεται να προειδοποίησε τη Ρωσία να μην «παρενοχλεί» κράτη του ΝΑΤΟ και να προτείνει την επανέναρξη διαπραγματεύσεων προτού η κατάσταση της Ρωσίας «επιδεινωθεί» στρατιωτικά και οικονομικά.

Σε αντίθετο πνεύμα από τους Ευρωπαίους, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ εκτίμησε ότι «δεν πρόκειται να υπάρξει ρωσική επίθεση στην Ευρώπη και εναντίον του ΝΑΤΟ», ενώ ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ συζήτησε με τον Ρώσο ομόλογό του, Αντόν Σιλουάνοφ, ένα «ειρηνευτικό σχέδιο» για την Ουκρανία στο περιθώριο της Συνόδου του G20 στη Βόρεια Καρολίνα. Οι Ευρωπαίοι αντέδρασαν έντονα για την πρόσκληση του Ρώσου υπουργού.

ΕΕ - ΝΑΤΟ: Η «επίθεση στη Λειψία» σηματοδοτεί νέα κλιμάκωση στο έδαφος της ΕΕ

φώτο Menelaos Myrillas / SOOC

Ο Αρίστος Χαντζής επέστρεψε στη γειτονιά των Προσφυγικών: «Ο αγώνας νίκησε γιατί ήταν συλλογικός»

Μετά από 73 μέρες νοσηλείας ο Αριστοτέλης Χαντζής, που πραγματοποίησε απεργία πείνας 140 ημερών, επέστρεψε στη γειτονιά των Κατειλλημένων Προσφυγικών σε μία ιδιαίτερα θερμή και συγκινητική υποδοχή από τους συντρόφους, τις συντρόφισσές του, αλλά και αλληλέγγυους/ες. Κόρνες, φωνές, καπνογόνα και συνθήματα συνόδευσαν την άφιξη του. Στην πρώτη του δήλωση εστίασε στη σημασία της ενότητας για τους αγώνες ενάντια στην καταστολή και την αδικία, ενώ ξεκαθάρισε πως ο αγώνας της κοινότητας για την επιβίωση της είναι επιτυχημένος ακριβώς γιατί είναι συλλογικός.

Ο Αριστοτέλης Χαντζής γύρισε στα Προσφυγικά στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας μετά από 73 μέρες νοσηλείας, στην οποία οδήγησαν 140 ημέρες απεργίας πείνας για την υπεράσπιση της κοινότητάς του.

Εκεί τον περίμενε ιδιαίτερα συγκινητική και αγωνιστική υποδοχή με συντρόφους/ισσες του και αλληλέγγυους/ες να έχουν συγκεντρωθεί στο σύμπλεγμα κτιρίων της Αλεξάνδρας ανάβοντας καπνογόνα και φωνάζοντας συνθήματα.

Στην πρώτη του δήλωση ευχαρίστησε τους ανθρώπους που τον υποδέχτηκαν τόσο θερμά και έστειλε μήνυμα ενότητας για τους αυριανούς αγώνες. Ξεκαθάρισε πως η προσπάθεια της κοινότητας για την υπεράσπιση της επιβίωσης της είναι συλλογική δουλειά γι’ αυτό και κερδίζει.

Επεσήμανε ακόμα πως η καταστολή δε θα σταματήσει όσο υπάρχει κράτος και καπιταλισμός, γι΄ αυτό και χρειάζεται να παραμένουν ενωμένοι.

Αγώνες ρομπότ - Τρέχουν πιο γρήγορα από τον Μπολτ αλλά δεν βλέπουν τον τοίχο

Αντώνης Μαυρόπουλος

Αν έπρεπε να ελέγξουμε την πραγματική χρησιμότητα των ρομπότ, τα αγωνίσματα δεν θα ήταν σίγουρα σπριντ 100 μέτρων και άλμα εις μήκος. Θα βάζαμε τα ανθρωποειδή να μεταφέρουν ένα ποτήρι νερό σε ηλικιωμένο άνθρωπο χωρίς να το χύσουν, να ξεχωρίσουν πότε ένα παιδί έχει πέσει και χτύπησε και πότε απλώς μπουσουλάει, να πλοηγηθούν σε ένα ακατάστατο διαμέρισμα με απρόβλεπτα εμπόδια.

Στις 22 Αυγούστου ξεκίνησαν στο Πεκίνο οι δεύτεροι Παγκόσμιοι Αγώνες Ανθρωποειδών Ρομπότ. Επί πέντε ημέρες, 2.056 ρομπότ από 666 ομάδες και 16 χώρες διαγωνίζονται σε 51 αγωνίσματα και 1.301 αναμετρήσεις, από σπριντ 100 μέτρων και ποδόσφαιρο μέχρι τη βιομηχανική συναρμολόγηση και την οικιακή φροντίδα.

Ήδη από την πρώτη μέρα, δύο εικόνες έκαναν το γύρο του κόσμου. Πρώτα, το κινέζικο ανθρωποειδές Tiangong Ultra έτρεξε τα 100 μέτρα σε 9,39 δευτερόλεπτα, σαφώς ταχύτερα από το παγκόσμιο ρεκόρ των 9,58 δευτερολέπτων του Γιουσέιν Μπολτ, ενώ το ανθρωποειδές Lightning της Honor τερμάτισε σε 9,47. Πέρυσι, στους ίδιους αγώνες, το Tiangong Ultra είχε χρειαστεί 21,50 δευτερόλεπτα για την ίδια απόσταση: το ανθρωποειδές υπερδιπλασίασε την ταχύτητα του σε ένα μόλις χρόνο.

Η δεύτερη εικόνα ήρθε από τις προπονήσεις και ήταν κάπως φρικαλέα: ένα ανθρωποειδές έπεσε με φόρα πάνω σε αφρώδη τοίχο και σχεδόν κόπηκε στα δύο, με σπινθήρες να πετάγονται από τον σκελετό του. Στους περσινούς αγώνες, πολλά ρομπότ έπεφταν κάτω από μόνα τους, ένα ανθρωποειδές έριξε κάτω έναν τεχνικό καθώς βγήκε εκτός διαδρομής, ενώ ένας κινέζος σχολιαστής της τηλεόρασης, σχολιάζοντας έναν αγώνα πυγμαχίας ανθρωποειδών, δήλωνε ότι «ειλικρινά, η ακρίβεια λείπει - απλώς χτυπάνε τον αέρα».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ρομπότ έτρεξε τα 100 μ. πιο γρήγορα από τον Γιουσέιν Μπολτ

Έχουμε λοιπόν ανθρωποειδή ρομπότ να ξεπερνάνε τον Μπολτ σε ταχύτητα, και ταυτόχρονα να μη μπορούν να φρενάρουν η και να μην αντιλαμβάνονται καθόλου έναν τοίχο. Δεν πρόκειται για μία τυχαία συνύπαρξη γεγονότων, αντίθετα η εν λόγω αντίφαση είναι το κλειδί για να διαβάσουμε τι πραγματικά συμβαίνει με τα ανθρωποειδή ρομπότ, και όχι μόνο.

Οι αγώνες ως βιομηχανική πολιτική

Οι αγώνες του Πεκίνου είναι κάτι πολύ παραπάνω από αγώνες επίδειξης, είναι ουσιαστικό μέρος της βιομηχανικής πολιτικής της Κίνας. Ο Georg Stieler, ειδικός στη ρομποτική, το θέτει ρητά: «οι τεχνολογίες που παρουσιάζονται … συνδέονται σταθερά με τις κρατικές στρατηγικές, από το Made in China 2025 μέχρι τους στόχους ρομποτικής του 14ου Πενταετούς Σχεδίου».

Οι αριθμοί, πίσω από το θέαμα, επιβεβαιώνουν την εκτίμηση. Η κινεζική κυβέρνηση έχει επιδοτήσει με ποσά που ξεπερνούν τα 20 δισεκατομμύρια δολάρια τον κλάδο των ανθρωποειδών τον τελευταίο χρόνο. Παράλληλα, η Κίνα έχει αναπτύξει κρατικό χρηματοδοτικό εργαλείο 1 τρισεκατομμυρίου γουάν (137 δις δολάρια) για την τεχνητή νοημοσύνη και τη ρομποτική στην επόμενη εικοσαετία. Οι κρατικές παραγγελίες ανθρωποειδών πολλαπλασιάστηκαν, σε αξία, επί 45, μεταξύ 2023 και 2024. Οι τοπικές αρχές επιδοτούν 10-20% της τιμής αγοράς κάθε ρομπότ. Το Πεκίνο έχει θέσει στόχο ετήσιας παραγωγής 10.000 ανθρωποειδών μέχρι το 2027 και έχει εντάξει τη ρομποτική στο πενταετές πλάνο 2026-2030 ως «ουσιαστικό νέο κινητήρα ανάπτυξης».

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι αγώνες εξυπηρετούν τρεις λειτουργίες.

Δημήτρα - Δώρα Τελώνη, Δήμητρα Αλιφιεράκη

Η συνέντευξη της Δώρας – Δήμητρας Τελώνη στη Δήμητρα Αλιφιεράκη δημοσιεύτηκε αρχικά στη γερμανική εφημερίδα nd. Η παρούσα μορφή της συνέντευξης προσαρμόστηκε και επικαιροποιήθηκε για να δημοσιευτεί στα ελληνικά.

Δήμητρα Αλιφιεράκη: Γεια σου Δώρα. Είσαι καθηγήτρια Κοινωνικής Εργασίας στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής. Θα μπορούσες να μου περιγράψεις με λίγα λόγια το πεδίο πάνω στο οποίο εργάζεσαι;

Δώρα- Δήμητρα Τελώνη: Είμαι αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Κοινωνικής Εργασίας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής και επίσης αναπληρώτρια διευθύντρια στο Δι-ιδρυματικό Μεταπτυχιακό «Κοινωνικά Δικαιώματα και Συνηγορία στις Κοινωνικές Υπηρεσίες» που πραγματοποιείται από το τμήμα που εργάζομαι και το τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου.

Το συγκεκριμένο μεταπτυχιακό να σημειώσουμε πως είναι χωρίς δίδακτρα και αυτό έχει την σημασία του, ειδικά την περίοδο που διανύουμε με την τάχιστη προώθηση από την κυβέρνηση, των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Φαντάζομαι θα μιλήσουμε για αυτό και την πρόσφατη ακύρωση από το ΣτΕ άδειας λειτουργίας τους στη συνέχεια οπότε δεν θα επεκταθώ.

Επειδή όμως με ρώτησες για το πεδίο που εργάζομαι διδάσκω κοινωνική εργασία και πιο συγκεκριμένα το γνωστικό μου αντικείμενο μου είναι η ριζοσπαστική κοινωνική εργασία (ΡΚΕ) και οι κοινωνικές υπηρεσίες. Η Κοινωνική Εργασία, είναι μία εφαρμοσμένη κοινωνική επιστήμη που έχει ιστορικά έναν διπλό ρόλο αυτό της φροντίδας και του ελέγχου. Ιστορικά δηλαδή αλλά και στο σήμερα μπορεί να λειτουργήσει ως το «μακρύ χέρι» της εξουσίας, να εφαρμόσει και να αναπαράγει την καταπίεση και μάλιστα σε «σκοτεινές εποχές» να έχει αντίστοιχα λειτουργήσει και υπέρ των καταπιεστικών συστημάτων. Εδώ το «πρόβλημα» είναι το άτομο που θα πρέπει να νουθετηθεί, η συμπεριφορά να ελεγχθεί και βέβαια τα αίτια των προβλημάτων είναι ατομικά αυτό που λέγεται συχνά ως «blame the victim”. Για παράδειγμα τα αίτια της φτώχειας και της ανισότητας αναζητούνται στο άτομο για παράδειγμα οι άνθρωποι θεωρούνται υπεύθυνοι για την κατάσταση επειδή είναι «τεμπέληδες», υποτίθεται πως επαναπαύονται σε επιδόματα κλπ.

Τώρα η ΡΚΕ που αναπτύχθηκε κυρίως την δεκαετία του 1970, θεωρεί πως τα προβλήματα των υποκειμένων με τους/τις οποίους/ες δουλεύουμε στις κοινωνικές υπηρεσίες – όπως η φτώχεια, η ανισότητα, προβλήματα ψυχικής υγείας, εξάρτηση, ο ρατσισμός, μισαναπηρισμός, ομοφοβία, τρανσφοβία, ανυπαρξία παιδικής προστασίας, βία κατά των γυναικών, γυναικοκτονίες κλπ έχουν δομικά αίτια. Η κοινωνική εργασία ήταν και είναι και μία πολιτική δραστηριότητα και δεν μπορεί να είναι διαφορετικά ανεξαρτήτου προσέγγισης της. Οπότε ειδικότερα η ΡΚΕ δεν συμμερίζεται όπως καταλαβαίνεις την «πολιτική ουδετερότητα» του επαγγέλματος και ακαδημαϊκού πεδίου – ακριβώς επειδή πρόκειται για επιστήμη που δουλεύει με τα πιο φτωχά κομμάτια της κοινωνίας και εφαρμόζεται σε ένα καταπιεστικό και άδικο πολιτικό και οικονομικό σύστημα, αυτό του καπιταλισμού. Είναι απαραίτητο να είναι σαφές το θεωρητικό πλαίσιο ανάλυσης των κοινωνικών προβλημάτων για φοιτητές/τριες και μέσω συγκεκριμένων θεωρητικών μοντέλων να μπορούν σε συμμαχία με τα υποκείμενα αλλά και μέσω της συλλογικής δράσης να εργαστούν σε μία απελευθερωτική κατεύθυνση. Τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και η Κοινωνική Δικαιοσύνη είναι επίσης κεντρικά στην κοινωνικά εργασία, διδάσκω εκτός της ΡΚΕ και Ανθρώπινα Δικαιώματα, Κοινωνική Εργασία και Κινήματα στο προπτυχιακό και βέβαια δίνουμε έμφαση στα κοινωνικά δικαιώματα (υγεία, εκπαίδευση, βιοτικό επίπεδο) και τη συνηγορία και μέσω του μεταπτυχιακού μας. Για να το κλείσω, έχουμε το «προνόμιο» θα έλεγα μέσω της κριτικής συνειδητοποίησης, βλ. Freire, οι κοινωνικές/οί λειτουργοί να δουλεύουμε με τις κοινότητες και όχι αντί για αυτές. Η δουλειά βέβαια των κοινωνικών λειτουργών αλλά και όλων θα έλεγα που εργάζονται στην υγεία και στην κοινωνική προστασία είναι πλέον πολύ δύσκολη. Οι κοινωνικές υπηρεσίες υποφέρουν από σοβαρή υποστελέχωση, κάτι που είναι γνωστό σε σειρά κυβερνήσεων εδώ και δεκαετίες και με το άλλοθι της οικονομικής κρίσης η κατάσταση επιδεινώθηκε. Η απουσία κοινωνικής προστασίας συμπεριλαμβανομένης της παιδικής προστασίας με κοινοτική κατεύθυνση και όχι ιδρυματική είναι ένας επιπλέον λόγος. . Συνεπώς, στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών προβλημάτων οι κοινωνικές/οί λειτουργοί βρίσκονται «χωρίς όπλα» να βοηθήσουν ανθρώπους με πολλαπλές ακάλυπτες ανάγκες ακόμα και στα πολύ βασικά. Αυτή την πραγματικότητα λοιπόν επίσης αναδεικνύουμε στην διδασκαλία και πρακτική και τρόπους αλληλεγγύης και αντίστασης αλλά και επιβίωσης θα έλεγα πλέον στις κοινωνικές υπηρεσίες.

Εγώ έχω μόνιμη θέση στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο από το 2017. Από το 2006 έως το 2017 ήμουν ωρομίσθια και βίωσα έντονα το τι σημαίνει επισφάλεια και στα πανεπιστήμια και τα τότε (ΤΕΙ) αλλά και σε ΜΚΟ που εργάστηκα σε διάφορους τομείς. Επιπλέον βιώσαμε τις άγριες πολιτικές της λιτότητας τα χρόνια της οικονομικής κρίσης εντός και εκτός πανεπιστημίων. Είναι επιπτώσεις που ήρθαν για να μείνουν, το οποίο σημαίνει ξεκάθαρα, το ξέραμε και από τότε πολιτικά, το βιώσαμε και στα σώματά μας και στις ζωές μας, ότι η «κρίση», η οικονομική κρίση ήταν το τέλειο άλλοθι για την προώθηση σκληρών, νεοφιλελεύθερων μέτρων στο ελληνικό πλαίσιο.

Τα Πανεπιστήμια πάντως και αναφέρομαι εδώ στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο, είναι υπέροχοι χώροι, με ενέργεια και δημιουργικότητα όπου έχουμε ακόμη την δυνατότητα κάνουμε και πολύ ωραία πράγματα με τις φοιτήτριες και τους φοιτητές μας. Μιλάω πλέον από τη θέση της μόνιμης καθηγήτριας, που σημαίνει ότι έχω σταθερό μισθό και ασφάλεια, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε την τεράστια επισφάλεια που υπάρχει στους νέους ερευνητές και ερευνήτριες, και βέβαια τις φοιτήτριες και φοιτητές μας που μεγάλο μέρος αυτών εργάζεται για να τα βγάλει πέρα.

ΔΑ: Πώς είναι η εργασιακή πραγματικότητα ενός ανθρώπου που δουλεύει στο ελληνικό πανεπιστήμιο; Τι σημαίνει να είσαι academic worker στην Ελλάδα;

Σελίδες

04 Σεπτεμβρίου 2026