“Naza”: Στην πιο πολυσυζητημένη ταινία της Βενετίας, ισραηλινοί στρατιώτες ομολογούν όσα εγκλήματα έχουν διαπράξει (ΕΙΚΟΝΕΣ & VIDEO)

“NAZA”: ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΠΟΛΥΣΥΖΗΤΗΜΕΝΗ ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ, ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ ΟΣΑ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΠΡΑΞΕΙ

Το ντοκιμαντέρ από τους συν-σκηνοθέτες του “Καμιά Άλλη Γη”, που σύντομα κυκλοφορεί στις ελληνικές αίθουσες, έχει ήδη δημιουργήσει τεράστιες αντιδράσεις εντός του Ισραήλ. Η ταινία τιμήθηκε με το Ειδικό Βραβείο του φεστιβάλ Βενετίας.

ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

“Naza” είναι ακρωνύμιο του εβραϊκού στρατιωτικού όρου nezek agavi, “παράπλευρες απώλειες” δηλαδή, και αναφέρεται στον αριθμό των αμάχων που υπολογίζεται εκ των προτέρων ότι ενδέχεται να σκοτωθούν σε μια στρατιωτική επιδρομή.

Γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένοι, όλοι και όλα ένας αριθμός, ιδανική μέθοδος απομάκρυνσης πράξεων από τις συνέπειές τους. Άλλο να πεις «σκότωσα τρία παιδιά» κι άλλο να πεις «η επιχείρηση είχε 3 naza». Όπως γράφει ο Μπίλγκε Εμπίρι στην κριτική του για την ταινία από το φεστιβάλ Βενετίας για το Vulture, «στη διάρκεια της ταινίας ακούμε για 15 NAZA, 20 NAZA, 200 NAZA».

Όταν ας πούμε διαβάζουμε για «μαζική κηδεία 112 ανθρώπων των οποίων τα απομεινάρια βρέθηκαν στα συντρίμμια ενός κτιριακού συμπλέγματος στη γειτονιά Σάμπρα της Γάζας, που διαλύθηκε από μια ισραηλινή επίθεση τον Νοέμβριο του 2023» (εντελώς τυχαίο παράδειγμα με ένα γρήγορο google search), είναι σημαντικό να ξέρουμε πως στον ισραηλινό στρατό το συμβάν θα είχε την πολύ πιο σύντομη περιγραφή: «είχαμε 112 naza».

Ακόμα χειρότερα: ο όρος δεν αναφέρεται καν στις αληθινές απώλειες, αλλά στις προβλεπόμενες. Όπως κι οι σκηνοθέτες του ντοκιμαντέρ τονίζουν ξανά και ξανά, εδώ δεν πρόκειται δηλαδή για κάτι που έχει να κάνει με τυχαιότητα – αλλά με συστημικότητα, με υπολογισμούς.

ΚΕΡΔΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΟΣΚΑΡ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΓΗ

Με διαφορά η πιο πολυσυζητημένη ταινία του φετινού φεστιβάλ Βενετίας, το ΝΑΖΑ, το νέο ντοκιμαντέρ των Γιούβαλ Άμπραχαμ και Ρέιτσελ Σορ, σε συμπαραγωγή Guardian, ανακοινώθηκε μάλιστα και πολύ αργότερα από το υπόλοιπο πρόγραμμα. Ενώ το φεστιβάλ απείχε μόλις λίγα 24ωρα από την πρεμιέρα του, το ΝΑΖΑ ανακοινώθηκε ως προσθήκη της (αδιανόητα) τελευταίας στιγμής.

Οι βραβευμένοι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ "No Other land" στο φεστιβάλ Βενετίας με νέο ντοκιμαντέρ

Οι βραβευμένοι δημιουργοί του No Other land στο φεστιβάλ Βενετίας με νέο ντοκιμαντέρ

Το «NAZA», το νέο ντοκιμαντέρ των Ισραηλινών σκηνοθετών Γιουβάλ Άμπραχαμ και Ρέιτσελ Σορ, δύο εκ των τεσσάρων δημιουργών του οσκαρικού «No Other Land», κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα του στο 83ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας και φέρνει στο προσκήνιο σοκαριστικές αποκαλύψεις για τον τρόπο με τον οποίο ο ισραηλινός στρατός επέλεγε και να εντόπιζε τους λεγόμενους «στόχους» στη Γάζα.

Το NAZA γυρισμένο τη νύχτα στις ταράτσες του Τελ Αβίβ, εξετάζει τους μηχανισμούς πίσω από την ισραηλινή εκστρατεία βομβαρδισμών στη Γάζα. Το NAZA είναι ο όρος, το στρατιωτικό ακρωνύμιο, που χρησιμοποιείται από τις ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών για να δηλώσει τον αριθμό των αμάχων που εκτιμάται ότι θα σκοτωθούν σε ένα αεροπορικό πλήγμα.

Το ντοκιμαντέρ βασίζεται σε σειρά δημοσιογραφικών ερευνών που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 2023 και 2025 από τρία μέσα -το ισραηλινοπαλαιστινιακό +972 Magazine, το εβραϊκό Local Call (Sikha Mekomit) και τον Guardian- οι οποίες επικεντρώθηκαν, μεταξύ άλλων, στον τρόπο επιλογής στόχων από τον ισραηλινό στρατό και συγκεκριμένα, στη χρήση αυτοματοποιημένων και τεχνητής νοημοσύνης συστημάτων στη διαδικασία των βομβαρδισμών.

Μία από τις σημαντικότερες έρευνες, που δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο του 2024 από το +972 και το Local Call και υπογράφεται από τον Γιουβάλ Άμπραχαμ, αφορούσε το σύστημα «Lavender». Βασισμένη σε μαρτυρίες έξι Ισραηλινών αξιωματικών των υπηρεσιών πληροφοριών, η έρευνα αποκάλυψε πώς χρησιμοποιήθηκε το Lavender για να κατατάξει δεκάδες χιλιάδες Παλαιστινίους ως πιθανούς στρατιωτικούς στόχους. Περιέγραφε επίσης το «Where’s Daddy?», ένα σύστημα για το οποίο επίσης έχουμε μιλήσει σε παλαιότερο άρθρο και που, σύμφωνα με τις πηγές χρησιμοποιούνταν για να εντοπίζει πότε οι φερόμενοι ως στόχοι βρίσκονταν στα σπίτια τους.

Ένας από τους αξιωματικούς είχε δηλώσει χαρακτηριστικά: «Δεν μας ενδιέφερε να σκοτώνουμε τους μαχητές της Χαμάς μόνο όταν βρίσκονταν σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις ή όταν συμμετείχαν σε στρατιωτική δραστηριότητα. Αντιθέτως, ο IDF βομβάρδιζε τα σπίτια τους χωρίς δισταγμό, ως πρώτη επιλογή. Είναι πολύ πιο εύκολο να βομβαρδίσεις το σπίτι μιας οικογένειας. Το σύστημα είναι κατασκευασμένο ώστε να τους αναζητά σε τέτοιες καταστάσεις».

Άλλος αξιωματικός είχε δηλώσει: «Όλοι στη Γάζα έχουν ένα σπίτι. Επομένως, είναι βολικό για μαζικό εντοπισμό, έχεις ένα σταθερό σημείο αναφοράς για κάθε στόχο».

Όσον αφορά τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης οι πηγές διευκρίνισαν ότι όταν επρόκειτο για έναν ύποπτο «χαμηλόβαθμο» μαχητή της Χαμάς που είχε επισημανθεί από την τεχνητή νοημοσύνη, ο στρατός χρησιμοποιούσε κατά κανόνα μόνο «χαζές» βόμβες – δηλαδή μη κατευθυνόμενα πυρομαχικά – οι οποίες κατέστρεφαν ολόκληρο το σπίτι μαζί με όσους βρίσκονταν μέσα, απλά επειδή ήταν φθηνότερες.

Αν πιστεύεις το NAZA, αλλά όχι τους ίδιους τους Παλαιστίνιους, είσαι συνένοχος

Από το λογαριασμό του Μοσάμπ Αμπού Τόχα* στο facebook

«Δεν έχω δει ακόμη το NAZA (σ.σ. δείτε ΕΔΩ σχετικές αναρτήσεις στο μπλογκ μας για αυτό το ντοκιμαντέρ), αν και έχω παρακολουθήσει ορισμένα από τα πλάνα και τα αποσπάσματα που έχουν δημοσιευτεί στο διαδίκτυο.

Δυσκολεύομαι να καταλάβω τι πρόκειται να προσθέσει αυτή η ταινία σε όσα έχω ήδη δει με τα μάτια μου στη Γάζα και σε όσα έχω ο ίδιος επιβιώσει.

Έχω γράψει εκατοντάδες φορές για συγγενείς δικούς μου και της γυναίκας μου, καθώς και για χιλιάδες άλλες οικογένειες, που σκοτώθηκαν στον ύπνο τους, στα σπίτια τους, σε σκηνές και σε σχολεία που χρησιμοποιούνταν ως καταφύγια. Έχω συγγενείς των οποίων τα λείψανα παραμένουν ακόμη παγιδευμένα κάτω από τα ερείπια των σπιτιών τους.

Έχω αναρτήσει αμέτρητες φορές για τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς κτιρίων κατοικιών, ακόμη και ολόκληρων πολυώροφων κτιρίων. Μόλις πριν από δύο ημέρες έγραψα για την ανάσυρση των λειψάνων 101 ανθρώπων που παρέμεναν παγιδευμένοι κάτω από τα ερείπια από τις 25 Οκτωβρίου 2023. Και, διάολε, τι σημαίνει καν «ανάσυρση» σε ένα τέτοιο πλαίσιο;

Οι επιζώντες έχουν μιλήσει. Έχουν γράψει. Έχουν καταγράψει τις σφαγές μέρα και νύχτα.

Τα κείμενα υπάρχουν. Οι αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης υπάρχουν. Τα βίντεο υπάρχουν. Οι φωτογραφίες υπάρχουν. Οι μαρτυρίες υπάρχουν.

Και Ισραηλινοί -αξιωματούχοι, στρατιώτες, ακόμη και ορισμένοι καλλιτέχνες- έχουν εκφράσει δημόσια απόψεις που ζητούν περισσότερους σκοτωμούς, που ζητούν ευρύτερα τη δολοφονία Παλαιστινίων. Θυμηθείτε τη δημοσκόπηση του Απριλίου του 2024, στην οποία το 34% των ενηλίκων Ισραηλινών δήλωσε ότι ο στρατός τους «δεν είχε προχωρήσει αρκετά».

[Σημείωση: από τον Οκτώβριο του 2023 έως τον Απρίλιο του 2024, το Ισραήλ έσφαξε περισσότερους από 34.000 Παλαιστινίους. Και πάλι δεν ήταν αρκετό!]

Μόλις χθες παρακολουθήσαμε ένα βίντεο με έναν 17χρονο να λέει ότι ακόμη και τα μωρά στη Γάζα πρέπει να σκοτωθούν.

Είναι όλα εκεί.

Τι θα προσθέσει, λοιπόν, αυτή η ταινία;

Πώς θα παρακινήσει οποιονδήποτε να αναλάβει δράση για να σταματήσει αυτά τα εγκλήματα πολέμου, όταν οι ίδιοι οι άνθρωποι που τα βιώνουν τα καταγράφουν σε πραγματικό χρόνο, ξανά και ξανά;

Χάρη στην υστερία ενάντια στο ντοκιμαντέρ "NAZA" το Ισραήλ αναγκάζεται να μιλήσει για τη Γάζα - Γράφει ο Gideon Levy*

Χάρη στην υστερία ενάντια στο ντοκιμαντέρ NAZA το Ισραήλ αναγκάζεται να μιλήσει για τη Γάζα

  Gideon Levy*

Ένα ντοκιμαντέρ συγκλονίζει τον κόσμο και προκαλεί την οργή του Ισραήλ. Το ιδιαίτερο με αυτό το ντοκιμαντέρ, το Naza, είναι ότι δημιουργήθηκε από Ισραηλινούς, τους βραβευμένους Ραχήλ Σορ και Αβραάμ Γιουβάλ – και ακόμα περισσότερο περιέχει μαρτυρίες Ισραηλινών στρατιωτών που πήραν μέρος στην καταστροφή της Γάζας. Το ντοκιμαντέρ δείχνει πώς ο Ισραηλινός στρατός με χρήση υψηλής τεχνολογίας και ειδικά Τεχνητής Νοημοσύνης εξολόθρευσε συστηματικά τους Παλαιστίνιους στη Γάζα αιτιολογώντας πλήρως τους χαρακτηρισμούς “εθνοκάθαρση” και “γενοκτονία”. Οι στρατιώτες μιλούν με απολύτως ψύχραιμο και κυνικό τρόπο για το πώς βομβάρδισαν εκατοντάδες αμάχους για να σκοτώσουν έναν και μόνο μαχητή ή για το πώς ο πόλεμος ήταν για αυτούς ένα βιντεοπαιχνίδι. Μόνο που αντί για εικονικούς εχθρούς στο playstation σκότωναν μαζικά ανθρώπους.

Το ντοκιμαντέρ Naza έχει προκαλέσει την οργή του μεγαλύτερου μέρους της Ισραηλινής κοινωνίας που πλέον απειλεί με εξόντωση τους δημιουργούς του. Φυσικά δεν λέει τίποτα περισσότερο από αυτά που έλεγαν οι ίδιοι οι Παλαιστίνιοι, καταγράφοντας με τον τρόπο που μπορούσαν την ισραηλινή δολοφονική μηχανή. Μόνο που τότε, η Δύση υποδέχονταν την αλήθεια ως “προπαγάνδα της Χαμάς”. Σήμερα η αλήθεια – ή έστω ένα μέρος της – έρχεται στις οθόνες μας ως δημιούργημα Ισραηλινών κινηματογραφιστών.

Ο Γκιντεόν Λέβι, μια από τις ελάχιστες θαρραλέες φωνές στο Ισραήλ, γράφει για το ντοκιμαντέρ και για το πώς εξαναγκάζει την ίδια την ισραηλινή κοινωνία να συζητήσει για το τι έκανε το Ισραήλ στη Γάζα.

Κανένας Ισραηλινός, με εξαίρεση τον Ραφίβ Ντρουκέρ, δεν έχει δει μέχρι στιγμής την ταινία «Νάζα». Κι όμως, η ταινία συνέβαλε τεράστια στον δημόσιο διάλογο στο Ισραήλ. Η Ραχέλ Σορ και ο Γιουβάλ Αβραάμ προκάλεσαν υστερία. Και αυτή η υστερία είναι ό,τι καλύτερο έχει συμβεί στην ισραηλινή κοινωνία από τις 7 Οκτωβρίου.

Για πρώτη φορά, οι Ισραηλινοί σοκάρονται από κάτι που δεν αφορά τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, ούτε το ζήτημα των ομήρων. Για πρώτη φορά, αισθάνονται σοκαρισμένοι και εμβρόντητοι και χάνουν την ψυχραιμία τους μπροστά στον θόρυβο που έρχεται από τη Λωρίδα της Γάζας. Και βαθιά μέσα τους γνωρίζουν τον λόγο.

Αυτό το πρωτοφανές στο Ισραήλ κύμα υστερίας αποκαλύπτει επίσης το πραγματικό πρόσωπο ενός μεγάλου τμήματος της κοινωνίας. Και τι περισσότερο θα μπορούσαμε να ζητήσουμε από ένα ντοκιμαντέρ, ακόμη και πριν το δούμε;

Αυτή η υστερία δείχνει κάτι που ήταν κρυμμένο επί χρόνια και ξαφνικά εξερράγη. Μετά από χρόνια καταπίεσης και άρνησης, ψεμάτων, αυταρέσκειας και αδιαφορίας, το πύον ξεχύθηκε σαν ορμητικό ρεύμα. Πρόκειται για μια υγιή διαδικασία, ακόμη κι αν συνοδεύεται από άσχημες αποκαλύψεις.

Το Ισραήλ βγήκε από την αρρωστημένη ηρεμία του. Και ξαφνικά άρχισε να μιλά για τη Γάζα, όχι μόνο για τις τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων προς το εξωτερικό.

Το «Νάζα» έβαλε τέλος στην ισραηλινή αποσύνδεση από την πραγματικότητα. Ήταν αναμενόμενο, ακόμη κι όταν φαινόταν πως τίποτα άλλο δεν μπορούσε να ταρακουνήσει τους Ισραηλινούς. Όμως το μέγεθος της αντίδρασης δείχνει ότι το απόστημα είναι εκτεταμένο.

Η παράλογη οργή εναντίον της Σορ και του Αβραάμ δείχνει ότι κατάφεραν να αγγίξουν το κέντρο του αποστήματος. Και αυτό πονάει. Η ένταση της αντίδρασης δείχνει ότι οι Ισραηλινοί αισθάνονται πως κάτι καίει κάτω από τα πόδια τους. Μια κοινωνία που είναι βέβαιη για τη δικαιοσύνη της θέσης της δεν αντιδρά με αυτόν τον τρόπο σε μια ταινία.

Ίσως αυτή η καταιγίδα επίσης να κοπάσει. Όμως η έντασή της μπορεί να αποτελεί προάγγελο ενός σημείου καμπής. Αφού κρεμάσουμε τους δημιουργούς της ταινίας στην πλατεία της πόλης, ίσως κάποιοι καταλάβουν ότι όλο αυτό ήταν μια απελπισμένη και τελευταία προσπάθεια να αποποιηθούν την αλήθεια, να την πνίξουν και να την απωθήσουν.

Όμως η αλήθεια θα συνεχίσει να καταδιώκει το Ισραήλ για πάντα, επειδή την ευθύνη για τη γενοκτονία δεν μπορείς να την αποφύγεις – ρωτήστε τους Τούρκους. Η ενοχή δεν θα μας εγκαταλείψει ποτέ. Και θα παραμείνει για πάντα ένα στίγμα.

Οι νέες συμμαχίες του Ισραήλ με ακροδεξιά και φασιστικά κόμματα στην Ευρώπη - Γράφει ο John Clarke*

Οι νέες συμμαχίες του Ισραήλ με ακροδεξιά και φασιστικά κόμματα στην Ευρώπη

του Τζον Κλαρκ | Counterfire

Η προθυμία των πολιτικών ηγετών του Ισραήλ να καλλιεργήσουν σχέσεις συνεργασίας με ακροδεξιά κόμματα άλλων χωρών προσελκύει ολοένα και μεγαλύτερη προσοχή εδώ και αρκετά χρόνια. Στις συνεργασίες αυτές περιλαμβάνονται ακόμη και κόμματα που συνδέονται με ακραίο αντισημιτισμό.

Δεδομένου ότι ο σιωνισμός διακηρύσσει πως εκπροσωπεί το δικαίωμα των Εβραίων στην αυτοδιάθεση, οι δεσμοί με τέτοια απεχθή πολιτικά κινήματα συνιστούν μια κραυγαλέα ειρωνεία και προκαλούν βαθιά ανησυχία. Αυτή η αποκρουστική σύμπλευση έχει πλέον φτάσει στο σημείο της ανάπτυξης φιλικών σχέσεων με ένα αυστριακό κόμμα που έχει αναμφισβήτητα ναζιστικό παρελθόν.

Όπως αναφέρει η El País , ο υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ, Γκίντεον Σάαρ, δήλωσε ότι η κυβέρνησή του επιδιώκει «έναν ουσιαστικό, ανοιχτό και ειλικρινή διάλογο» με το ακροδεξιό Κόμμα της Ελευθερίας της Αυστρίας (FPÖ). Το κόμμα ιδρύθηκε το 1956 και μεταξύ των ιδρυτικών μελών του συγκαταλέγονταν πρώην μέλη των SS. Ηγέτες της εβραϊκής κοινότητας στην Αυστρία έχουν επισημάνει ότι «εξακολουθεί να περιλαμβάνει πολυάριθμους υποστηρικτές της ιδεολογίας που οδήγησε στην εξόντωση έξι εκατομμυρίων Εβραίων μεταξύ 1933 και 1945».

Η ανακοίνωση του Σάαρ δεν ήταν μια τυχαία τοποθέτηση. Γνωστοποίησε αυτή τη νέα προσέγγιση έπειτα από συνάντηση στην οποία συμμετείχε στην έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με διοργανωτή τους Πατριώτες για την Ευρώπη, μια συμμαχία ακροδεξιών κομμάτων. Το κόμμα Λικούντ του Νετανιάχου συμμετέχει σε αυτόν τον συνασπισμό με καθεστώς παρατηρητή, έπειτα από πρόσκληση του διαβόητου ισπανικού κόμματος Vox.

Η αποφασιστικότητα με την οποία επιδιώκεται η σύσφιξη των σχέσεων με τις ευρωπαϊκές ακροδεξιές δυνάμεις είναι εντυπωσιακή. Είναι σαφές ότι πρόκειται για πολιτική προτεραιότητα, την οποία η ισραηλινή ηγεσία είναι διατεθειμένη να προωθήσει παρά τις σημαντικές αντιδράσεις. Όπως διαβάζουμε, «οι δηλώσεις του Σάαρ υποδηλώνουν πλέον μια πιθανή εξομάλυνση των σχέσεων με το FPÖ, παρά την κατηγορηματική απόρριψη του κόμματος από την εβραϊκή κοινότητα της Αυστρίας».

Η συμμαχία της (ακρο)δεξιάς

Καθώς το Ισραήλ ακολουθεί μια ακροδεξιά πορεία, εγκαταλείποντας τα προσχήματα της φιλελεύθερης δημοκρατίας στην προσπάθειά του να ολοκληρώσει το αποικιοκρατικό του εγχείρημα, είναι απολύτως κατανοητό ότι η πολιτική του ηγεσία επιδιώκει να εξασφαλίσει μια θέση σε μια διεθνή συμμαχία της δεξιάς.

Ο ισραηλινός στρατός (IDF) στοχοποιεί δημοσιογράφους, νεκρούς και ζωντανούς, ενώ δολοφόνησε τον 263ο Παλαιστίνιο δημοσιογράφο από την αρχή της γενοκτονίας

Ο IDF στοχοποιεί δημοσιογράφους: νεκρούς και ζωντανούς

Ο ισραηλινός στρατός ξεκίνησε την Πέμπτη εκστρατεία προπαγάνδας με στόχο να παρουσιάσει 170 Παλαιστίνιους δημοσιογράφους στη Γάζα ως «τρομοκράτες που παρίσταναν τους δημοσιογράφους», σύμφωνα με αποκάλυψη του DropSite News. Νωρίτερα τα μέσα +972 Magazine και Local Call είχαν αποκαλύψει ότι οι Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι βρέθηκαν στο επίκεντρο ειδικού μηχανισμού των IDF, προκειμένου να συνθεθούν με τη Χαμάς και άλλες ένοπλες οργανώσεις και να μπορέσει έτσι το Ισραήλ να αντιμετωπίσει τη διεθνή κατακραυγή για τις δολοφονίες δημοσιογράφων.

Τον Αύγουστο του 2025, το +972 Magazine και το Local Call αποκάλυψαν την ύπαρξη ειδικής μονάδας των IDF με την ονομασία «Legitimization Cell» («Μονάδα Νομιμοποίησης»). Τρεις πηγές των ισραηλινών υπηρεσιών πληροφοριών επιβεβαίωσαν την ύπαρξή της, αναφέροντας ότι δημιουργήθηκε μετά την 7η Οκτωβρίου με αποστολή να εντοπίζει πληροφορίες που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν στον επικοινωνιακό πόλεμο.

Η μονάδα αναζητούσε στοιχεία για τη χρήση σχολείων και νοσοκομείων από τη Χαμάς για στρατιωτικούς σκοπούς, για αποθήκες όπλων σε πολιτικές υποδομές, για αποτυχημένες εκτοξεύσεις ρουκετών παλαιστινιακών ένοπλων οργανώσεων που προκαλούσαν θύματα στη Γάζα, καθώς και για πιθανή συμμετοχή της αστυνομίας της Γάζας στην επίθεση της 7ης Οκτωβρίου. Σύμφωνα με τις πηγές, το υλικό αυτό θα αποχαρακτηριζόταν για να δημοσιοποιηθεί και να βελτιωθεί η εικόνα του Ισραήλ διεθνώς.

Ιδιαίτερη βαρύτητα φαίνεται ότι δόθηκε στους δημοσιογράφους της Γάζας. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, όταν η διεθνής κριτική για τις δολοφονίες δημοσιογράφων από τον ισραηλινό στρατό εντεινόταν, η μονάδα αναζητούσε πληροφορίες που θα μπορούσαν να συνδέσουν συγκεκριμένους ρεπόρτερ με τη Χαμάς. Μία από τις πηγές περιέγραψε τη λογική της επιχείρησης: «Αν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης μιλούν για το Ισραήλ που σκοτώνει αθώους δημοσιογράφους, τότε αμέσως αρχίζει μια προσπάθεια να βρεθεί ένας δημοσιογράφος που ίσως να μην είναι και τόσο αθώος – λες και αυτό κάνει με κάποιον τρόπο αποδεκτή τη δολοφονία άλλων 20».

Μέλη της Legitimization Cell φέρονται να ήταν ιδιαίτερα πρόθυμα να εντοπίσουν δημοσιογράφους, που θα μπορούσαν να παρουσιαστούν ως στελέχη της Χαμάς. Στη συνέχεια ακολούθησε και άλλη εκστρατεία του ισραηλινού στρατού με τη δημοσιοποίηση φακέλων εναντίον Παλαιστινίων δημοσιογράφων. Με το εγχείρημα «The Press Files», οι IDF παρουσίασαν την περασμένη εβδομάδα 170 Παλαιστίνιους δημοσιογράφους στη Γάζα ως «τρομοκράτες που παρίσταναν τους δημοσιογράφους». Σε συνοδευτικό βίντεο, ο εκπρόσωπος του στρατού, ταξίαρχος Έφι Ντεφρίν, υποστήριξε ότι οι φάκελοι αποκαλύπτουν «την αλήθεια πίσω από αυτούς τους αποκαλούμενους “δημοσιογράφους”».

Σύμφωνα με πηγή που συνεργάστηκε με τη μονάδα, όταν η κριτική των διεθνών μέσων επικεντρωνόταν σε ένα θέμα, τα στελέχη της καλούνταν να βρουν υλικό που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την αντίκρουση του κυρίαρχου αφηγήματος. Ακόμη και αξιωματικοί πληροφοριών εκτός της μονάδας είχαν, σύμφωνα με τις ίδιες μαρτυρίες, ενθαρρυνθεί να επισημαίνουν πληροφορίες που ήταν «καλές για τη νομιμοποίηση».

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του δημοσιογράφου του Al Jazeera Ισμαΐλ αλ-Γκουλ, ο οποίος σκοτώθηκε μαζί με τον εικονολήπτη του σε ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στην Πόλη της Γάζας τον Ιούλιο του 2024. Έναν μήνα αργότερα, ο ισραηλινός στρατός τον χαρακτήρισε «μέλος της στρατιωτικής πτέρυγας και τρομοκράτη της Nukhba», επικαλούμενος έγγραφο που φερόταν να έχει ανακτηθεί από υπολογιστή της Χαμάς.

Ντανιέλα Βάις: Αναλύοντας τη «νονά» του ισραηλινού εποικιστικού κινήματος στην Παλαιστίνη (VIDEO)

Ντανιέλα Βάις: Αναλύοντας τη «νονά» του εποικιστικού κινήματος

της Άννας Μαρκεντούδη

Ενώ ο ΟΗΕ καταγράφει πάνω από 1.000 επιθέσεις εποίκων μέσα στο 2026 και ενώ χιλιάδες Παλαιστίνιοι εγκαταλείπουν τα σπίτια τους, το όνομα της Ντανιέλα Βάις επανέρχεται σταθερά στο προσκήνιο. Ογδόντα ετών πια, η γυναίκα που η διεθνής κοινότητα αποκαλεί «νονά» του εποικιστικού κινήματος τώρα περισσότερο από ποτέ, ονειρεύεται τη Γάζα ως νέα εβραϊκή γη. Μέσα από την ανάλυση τριών συνεντεύξεών της σε διεθνή ΜΜΕ και μιας ομιλίας της, θα δούμε πώς η ρητορική μπορεί να γίνει όπλο εθνοκάθαρσης. Ας δούμε καταρχήν περί ποίας κυρίας πρόκειται.

Έργα και ημέρες της Ντανιέλα Βάις

Η Ντανιέλα Βάις γεννήθηκε στις 30 Αυγούστου 1945 στην Μπνέι Μπρακ, που τότε ήταν τμήμα της Παλαιστίνης Υπό Βρετανική Εντολή. Οι γονείς της ήταν μέλη της Λέχι, της σιωνιστικής παραστρατιωτικής υπόγειας οργάνωσης, που είχε συμμετάσχει στην Νάκμπα.

Μεγαλωμένη σε ένα ορθόδοξο εβραϊκό περιβάλλον με ρίζες στον Αναθεωρητικό Σιωνισμό, εντάχθηκε στο κίνημα Γκους Εμουνίμ λίγο μετά τον Πόλεμο των Έξι Ημερών του 1967. Το κίνημα είχε ένα μεσσιανικό θρησκευτικό-εθνικιστικό όραμα: ότι ο εβραϊκός εποικισμός στις βιβλικά σημαντικές γαίες της Ιουδαίας και Σαμάρειας ήταν θεϊκή επιταγή.

Εγκατέλειψε την περιοχή του Τελ Αβίβ και μετακόμισε σε ένα εγκαταλειμμένο στρατόπεδο στο Καντούμ, σήμερα Κεντουμίμ, στους λόφους της Σαμάρειας. Το 1973, μετά τον Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ, γνώρισε τον ραβίνο Μόσε Λέβινγκερ, από τις πιο ακραίες φυσιογνωμίες του εποικιστικού κόσμου, ο οποίος έγινε ο μέντοράς της.

Η Βάις έπαιξε κεντρικό ρόλο στις προσπάθειες του Γκούς Εμουνίμ να ιδρύσει τον παράνομο οικισμό Ελόν Μορέ κοντά στη Ναμπλούς της Δυτικής Όχθης, συμμετέχοντας στον πυρήνα των εποίκων λίγο μετά τον πόλεμο του 1973. Η ομάδα επιχείρησε να εγκατασταθεί στη θέση επτά φορές μεταξύ 1974 και 1979, αντιμετωπίζοντας επανειλημμένες εκκενώσεις από τις ισραηλινές στρατιωτικές δυνάμεις. Συμμετείχε επίσης στην ίδρυση του οικισμού Κεντουμίμ (Δυτική Όχθη) τον Δεκέμβριο του 1975, όπου ομάδες οικογενειών εγκαταστάθηκαν σε προκατασκευασμένα σπίτια. Σε αυτόν τον οικισμό εγκαταστάθηκε και η Βάις και εκεί ζει μέχρι και σήμερα.

Παρεμβάσεις Γκιλφόιλ: Μια αστική τάξη που ψάχνει αποικιοκράτη - Του Έκτορα-Ξαβιέ Δελαστίκ

Παρεμβάσεις Γκιλφόιλ: Μια αστική τάξη που ψάχνει αποικιοκράτη

του Έκτορα-Ξαβιέ Δελαστίκ

Υπάρχουν μερικές πληροφορίες που καταλαμβάνουν θέση στο πίσω μέρος του μυαλού γιατί ενδέχεται κάποτε να φανούν χρήσιμες. Μια τέτοια πληροφορία ήταν το γεγονός ότι ο Υπ. Δικαιοσύνης Γ. Φλωρίδης συνεχίζει να είναι μέλος της κυβέρνησης (και της Νέας Δημοκρατίας), ακόμα και μετά την έμμεση απειλή του προς τους ψηφοφόρους για θερμό επεισόδιο με την Τουρκία αν δεν εκλέξουν τη Νέα Δημοκρατία. Η σημασία δεν βρίσκεται στον ίδιον τον εκλογικό εκβιασμό – οι (πολιτικοί) εκβιασμοί Ά. Γεωργιάδη, Α. Μπέου και Λ. Αυγενάκη προς τους ψηφοφόρους πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2023 ήταν πολύ πιο ευθείς. Πολλώ δε μάλλον που οι δηλώσεις Μπέου και Αυγενάκη έγιναν αμέσως μετά την καταστροφή του Ντάνιελ, με χιλιάδες οικογένειες να έχουν χάσει το σπίτι τους από τις πλημμύρες.

Αντιθέτως, η σημασία αυτής της ήσσονος πληροφορίας για ένα ήσσον πρόσωπο, μπορεί να πει κανείς πως οφείλεται στο άρθρο «Τι σημαίνει το ‘προληπτικό πλήγμα’ που τρέμουν οι Τούρκοι στρατηγοί;», που δημοσιεύτηκε στις 27/9 στα ΝΕΑ (όμιλος Μαρινάκη). Είναι το γεγονός ότι καλλιεργείται ένα κλίμα μέσα στο οποίο είναι αποδεκτή μια τέτοια δήλωση, όπως και ότι αυτή μπορεί να κατανοηθεί μόνο στο πλαίσιο των παρεμβάσεων της πρεσβείας των Η.Π.Α. και του εναγκαλισμού με το Ισραήλ.

Το άρθρο της Wall Street Journal

Όταν ήρθε η νέα Πρέσβειρα των Η.Π.Α., Γκιλφόιλ, στην Ελλάδα, τα κυρίαρχα ΜΜΕ αποφάσισαν ενσυνείδητα να ασχοληθούν με τη «γκαλά» πλευρά της παρουσίας της και τη συμπάθειά της στη νυχτερινή διασκέδαση. Για άλλη μια φορά, οι σημαντικές πληροφορίες έρχονται από το εξωτερικό, λόγω υπόγειας σύγκρουσης συμφερόντων. Αναφερόμαστε στο άρθρο της Wall Street Journal για το Χ. Μαραφάτσο, λομπίστα και φερόμενο δίαυλο επικοινωνίας μεταξύ επιχειρηματικών συμφερόντων.

Το άρθρο παραπέμπει ευθέως σε επιχειρηματική διένεξη, που οδηγεί σε στοχευμένη διαρροή πληροφοριών. Ο Μαραφάτσος εμφανίζεται ως λομπίστας πρώτης γραμμής για την Aktor Group του Αλ. Εξάρχου, ο οποίος εμφανίζεται να έχει μεταφέρει με το ιδιωτικό του τζετ τη Γκιλφόιλ στην Ελλάδα. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, πριν την ορκωμοσία της Γκιλφόιλ στις Η.Π.Α., ο Μαραφάτσος (ο οποίος είχε ήδη στενή συνεργασία μαζί της), προσέφερε τις υπηρεσίες του σε ελληνικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο χώρο της ενέργειας και της ναυτιλίας. Στις συναντήσεις αυτές επικαλέστηκε τις σχέσεις του με την επερχόμενη Πρέσβειρα των Η.Π.Α., καθώς και συνεργασία με τους ομίλους ενέργειας Κοπελούζος και Μετλέν (οι οποίοι αρνήθηκαν πως υπήρξε συνεργασία) και φυσικά την Aktor. Οι συνεργασίες του με άλλες ελληνικές εταιρείες, όπως καταγράφονται στο μητρώο για τους λομπίστες των Η.Π.Α., αφορούν την ONEX Technologies του Πάνου Ξενοκώστα, την O&G International Ventures (της οποίας η δήλωση κατονομάζει ως ιδιοκτήτη τον Γεώργιο Τζέλλο και την αμερικανική θυγατρική της ΔΕΗ).

Στο οικονομικό σκέλος, η ουσία του άρθρου βρίσκεται στην αποκάλυψη πως με μεσολάβηση Γκιλφόιλ η αλβανική κυβέρνηση έκλεισε εικοσαετή συμφωνία έξι δισεκατομμυρίων δολλαρίων για την προμήθεια υγροποιημένου φυσικού αερίου των Η.Π.Α., που θα παρέχεται από τη Venture Global μέσω κοινοπραξίας της Aktor με τη ΔΕΠΑ. Υπογραμμίζουμε πως οι ιδρυτές της Venture Global βρίσκονται σε άμεση σχέση δούναι και λαβείν με το περιβάλλον Τραμπ, από το οποίο προέρχεται η Γκιλφόιλ. Η εκτίμησή μας είναι πως το άρθρο υπάρχει λόγω μίας και μόνης φράσης, πως «άλλες αμερικανικές εταιρίες υγροποιημένου φυσικού αερίου, που δεν έχουν συνάψει συμφωνίες με την Aktor, υποστηρίζουν πως δυσκολεύονται να έχουν την προσοχή της Γκιλφόιλ». Φράση η οποία νοηματοδοτεί την πληροφορία πως η Aktor και η κοινοπραξία της με τη ΔΕΠΑ (Atlantic-SEE LNG) έχουν υπογράψει σειρά μνημονίων και εμπορικών συμφωνιών με εταιρίες φυσικού αερίου σε Βουλγαρία, Ουκρανία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη και Ρουμανία.

ΝΑΖΑ: Δικαιολογημένα η ταινία αναστατώνει το Ισραήλ, του Διονύση Ελευθεράτου

 ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΤΟΣ

Αν στη Βενετία απέσπασε βραβείο και θερμό χειροκρότημα (standing ovation) πρωτοφανούς διάρκειας, στο ίδιο το Ισραήλ προκαλεί μεγάλη αναταραχή το ντοκιμαντέρ «ΝΑΖΑ», του Γιουβάλ Άμπραχαμ και της Ρέιτσελ Σορ.  «Πολιτικός σεισμός» είναι ένας από τους όρους, με τους οποίους διεθνή ΜΜΕ «συνόψισαν» όσα επέφερε η ταινία εντός της χώρας των δημιουργών της (προτού καν προβληθεί, εκτός Βενετίας). Ας δούμε όμως, εν τάχει, τι έχει συμβεί ως την ώρα που γράφονταν αυτές οι αράδες.

Στις 10 Σεπτεμβρίου έκανε πρεμιέρα στο 83^ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας το εν λόγω ντοκιμαντέρ, που  πραγματεύεται τη μαζική εξολόθρευση αμάχων στη Λωρίδα της Γάζας. Η ταινία εστιάζει στη χρήση συστημάτων Τεχνητής Νοημοσύνης για την επιλογή στόχων. Ο ίδιος ο τίτλος του ντοκιμαντέρ, το οποίο περιλαμβάνει μαρτυρίες 24 (φυσικά ανώνυμων) στελεχών των ισραηλινών υπηρεσιών πληροφοριών και του στρατού, είναι ακρωνύμιο που παραπέμπει στον εκτιμώμενο αριθμό «παράπλευρων απωλειών». Δηλαδή αμάχων που αναμενόταν να χάσουν τη ζωή τους, λόγω συγκεκριμένων πληγμάτων. Η έρευνα στηρίχτηκε στη δουλειά που έκαναν δημοσιογράφοι της βρετανικής εφημερίδας Guardian.

Στο «δια ταύτα»: Το ντοκιμαντέρ του Άμπραχαμ και της Σορ (ειρήσθω εν παρόδω, είναι οι δυο από τους τέσσερις  δημιουργούς του πολυβραβευμένου «No Other Land» του 2024, που αναφερόταν στις ισραηλινές πρακτικές ξεσπιτωμάτων και εθνοκάθαρσης στη Δυτική Όχθη) φωτίζει κάποιους από τους τρόπους, με τους οποίους στη Γάζα συντελέστηκε μαζική εξόντωση «βιομηχανικής κλίμακας». Γενοκτονία, για την οποία ουδείς νουνεχής άνθρωπος πάνω στον πλανήτη αμφιβάλλει.

Όταν ολοκληρώθηκε η προβολή στο Φεστιβάλ της Βενετίας, συγκλονισμένο και όρθιο το κοινό χάρισε στο «ΝΑΖΑ» χειροκρότημα 25 λεπτών, κάτι που δεν είχε συμβεί ποτέ, ως τότε. Δύο ημέρες αργότερα (12/9/2026), η ταινία έλαβε το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής του Φεστιβάλ. Και αμέσως άρχισε ένα αχαλίνωτο – αν και καθόλου απροσδόκητο-  «φεστιβάλ» υστερίας εντός του Ισραήλ, στις τάξεις των εκπροσώπων της πολιτικής εξουσίας και  «ακολούθων» της σιωνιστικής μισαλλοδοξίας.

«Να του δείξουμε τι σημαίνει ‘παράπλευρη απώλεια’»…  

Ο πρωθυπουργός Μπ. Νετανιάχου ανέφερε (στην πλατφόρμα Telegram) πως είναι «αφόρητο» να συμμετέχουν δυο Ισραηλινοί σκηνοθέτες στην «παγκόσμια αντισημιτική υποκίνηση». Κατά πολύ οξύτερος, ο διαβόητος  υπουργός Εθνικής Ασφάλειας, Μπεν-Γκβιρ έγραψε στο Χ για τον Άμπραχαμ και τη Σορ: «Είστε ντροπή για ολόκληρο τον λαό του Ισραήλ. Φύγετε! Είμαι βέβαιος ότι οι φίλοι σας, δηλαδή οι εχθροί μας, η Χαμάς στη Γάζα, θα σας υποδεχθούν με ανοιχτές αγκάλες».

Ο υπουργός Πολιτισμού, Μίκι Ζοχάρ, ανακοίνωσε ότι θα κινηθεί άμεσα, ώστε να αφαιρεθεί η ισραηλινή ιθαγένεια  «από αυτούς τους ποταπούς δημιουργούς» της «αισχρής» ταινίας. Τους χαρακτήρισε δε «προδότες του κράτους» που είναι «διατεθειμένοι να βλάψουν την πατρίδα τους μόνο και μόνο για να αποσπάσουν το χειροκρότημα αντισημιτών σε όλο τον κόσμο».

Από τον «χορό» δεν θα μπορούσε να απουσιάσει η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων (των IDF). Δυο εντολές έδωσε ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου, αντιστράτηγος Εγιάλ Ζαμίρ. Η πρώτη, προς τον γενικό στρατιωτικό εισαγγελέα υποστράτηγο Ιτάι Οφίρ, ήταν: Να «εξετάσει και να προωθήσει πιθανές νομικές ενέργειες σχετικά με την ταινία και όσους εμπλέκονται σε αυτήν, λόγω της διάδοσης ψευδών ισχυρισμών εναντίον στρατιωτών των IDF και των πιθανών επιπτώσεών τους στην προσωπική τους ασφάλεια και την ασφάλεια του κράτους». Η δεύτερη εντολή του ήταν να συσταθεί στρατιωτική «διυπηρεσιακή και διεπιστημονική ομάδα», η οποία θα αναλάβει να «διαμορφώσει τρόπους δράσης και εργαλεία», μπας και κατορθώσει να «φτιάξει» τη διεθνή εικόνα των IDF.

Ο Ζαμίρ προανήγγειλε και έρευνα, ώστε να διαπιστωθεί πώς και εξ αιτίας ποιών προσώπων έγινε «διαρροή απόρρητου υλικού» που χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή της – κατά τα άλλα «συκοφαντικής» – ταινίας. Την οποία ο Ζαμίρ έκρινε έτσι με βάση τα αποσπάσματα που αναρτήθηκαν στο Διαδίκτυο (διότι ολόκληρη δεν την είχε δει, όταν έκανε τις κατηγορηματικές δηλώσεις του).

Μέσα σε αυτό το κλίμα, δεν έλειψαν οι έμμεσες ή ευθείες απειλές για τη σωματική ακεραιότητα των δυο σκηνοθετών. Ένας ακροδεξιός influencer, μάλιστα, κάλεσε τους ομοϊδεάτες του να θέσουν στο στόχαστρο και την οικογένεια του Άμπραχαμ, ώστε να του δείξουν «τι σημαίνει ‘παράπλευρη απώλεια’». Κοινοποιήθηκε μάλιστα ευρύτατα και η φωτογραφία της μητέρας του Άμπραχαμ, ίσως για να καταδειχθεί πόσο κοντά στα ήθη των μαφιόζων κινούνται τα αντίστοιχα του «πατριωτικού» σιωνισμού.

Haaretz: Ας αντιμετωπίσουμε το μαύρο στίγμα μας