Αρ-Pax Americana με τη βούλα στην Ουκρανία!
Ο κύβος ερρίφθη και η ήδη ντε φάκτο κατακερματισμένη και πολύπαθη Ουκρανία μετατράπηκε από τη νύχτα της Τετάρτης και επίσημα σε κράτος-μαριονέτα των Ηνωμένων Πολιτειών εκχωρώντας ντε φάκτο στην Ουάσινγκτον -εκτός από τον ορυκτό πλούτο της- και ό,τι έχει απομείνει από τη εθνική της κυριαρχία. Μετά από πολύμηνα παζάρια και δημόσιες συγκρούσεις και εκβιασμούς, που κορυφώθηκαν τα τελευταία 24ωρα, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι αναγκάστηκε τη νύχτα της Τετάρτης να υπογράψει μία από τις πλέον ανισοβαρείς και ατιμωτικές διακρατικές συμφωνίες «συνεκμετάλλευσης» στην παγκόσμια Ιστορία, χωρίς να εξασφαλίσει καμιά από τις περιβόητες «εγγυήσεις ασφαλείας» που αξίωνε ως προαπαιτούμενο από την αρπακτική κυβέρνηση Τραμπ.
Του Τραμπ που βέβαια, με το γνωστό του θράσος, πανηγύρισε χθες ότι η Αμερική θα κερδίσει από τη συμφωνία «πολύ περισσότερα από τα 350 δισεκατομμύρια δολάρια» που κατ’ αυτόν έχει «δανείσει» στην Ουκρανία και μάλιστα αποκάλυψε από μόνος του τον ωμό, μαφιόζικου τύπου εκβιασμό με τον οποίο υποχρέωσε τον Ζελένσκι να υπογράψει κατά τη σύντομη συνάντηση τους στην κηδεία του εκλιπόντος ποντίφικα στο Βατικανό: «Του είπα ότι θα ήταν πολύ καλό αν υπογράφαμε άμεσα τη συμφωνία, επειδή η Ρωσία είναι πολύ μεγαλύτερη και ισχυρότερη από εσένα και κερδίζει συνεχώς έδαφος Κι έτσι κάναμε μια συμφωνία όπου τα χρήματά μας είναι πλέον ασφαλή και μπορούμε να αρχίσουμε να ψάχνουμε και να κάνουμε ό,τι πρέπει. Αυτά τα σπάνια μέταλλα αποτελούν ένα σημαντικό περιουσιακό στοιχείο για εμάς. Είναι επίσης καλό και γι’ αυτούς [τους Ουκρανούς] επειδή η αμερικανική παρουσία στο έδαφος θα κρατήσει πολλούς κακούς παίκτες μακριά από τη χώρα ή μάλλον από τις περιοχές όπου θα σκάβουμε!» τόνισε ο... μπουλντόζας πρόεδρος των ΗΠΑ στο τηλεοπτικό κανάλι NewsNation.
Τι προβλέπει όμως πρακτικά αυτή η λεόντειος «Συμφωνία Οικονομικής Συνεργασίας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ουκρανίας»; Μόλις επικυρωθεί από το ουκρανικό κοινοβούλιο, κάτι που αναμένεται να γίνει μέσα στην επόμενη εβδομάδα, θα ιδρυθεί το «Ταμείο Επενδύσεων για την Ανασυγκρότηση» που θα τελεί υπό την κοινή διαχείριση Ουάσινγκτον και Κιέβου. Το εν λόγω «Υπερταμείο», για να μην ξεχνάμε και την αντίστοιχη ελληνική μνημονιακή εμπειρία, θα έχει το αποκλειστικό δικαίωμα εκχώρησης νέων αδειών όχι μόνο για την εκμετάλλευση όλων των «σπάνιων γαιών» και άλλων «κρίσιμων μετάλλων», όπως π.χ. τιτανίου, λιθίου, γραφίτη και ουρανίου, αλλά και για την άντληση πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Τυπικά όλοι αυτοί οι φυσικοί πόροι, όπως και οι μεγάλες κρατικές ενεργειακές εταιρείες σαν την Ukrnafta και την Energoatom -τα «ασημικά» της κατεστραμμένης από τον πόλεμο χώρας-, θα παραμείνουν στην ιδιοκτησία και τον έλεγχο του Κιέβου και τα έσοδα του Υπερταμείου θα διατεθούν αποκλειστικά για την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας, τουλάχιστον για την πρώτη δεκαετία. Ταυτόχρονα στη συμφωνία δεν υπάρχει καμιά ρητή αναφορά σε «υποχρεώσεις» εκατοντάδων δισ. της Ουκρανίας προς τις ΗΠΑ που θα πρέπει να αποπληρωθούν μέσα από αυτά τα κέρδη, όπως διατρανώνει ο Τραμπ. Υποχώρησαν λοιπόν οι Αμερικανοί; Οχι βέβαια! Ο διάβολος, όπως πάντα, κρύβεται στις λεπτομέρειες: με το «ντιλ» αυτό οι αμερικανικές εταιρείες και οι δισεκατομμυριούχοι ιδιοκτήτες τους -τα... φιλαράκια του Τραμπ- αποκτούν προνομιακή πρόσβαση, κυριολεκτικά ένα μεσαιωνικού τύπου οικονομικό privilegium protogamiae, όχι μόνο στο σύνολο του ορυκτού πλούτου, αλλά και σε όλα τα έργα ανοικοδόμησης των υποδομών της χώρας!
Προτεραιότητα
Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά σε ανάρτησή του στο Telegram ο Ουκρανός βουλευτής και καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Κιέβου, Γιαροσλάβ Ζελέζνιακ, που τυγχάνει να είναι και αντιπρόεδρος της αρμόδιας επιτροπής της «Ράντα», η συμφωνία για τα ορυκτά δίνει ξεκάθαρη προτεραιότητα στις αμερικανικές εταιρείες ακόμη και σε βάρος μεγαλύτερων προσφορών από τρίτες (π.χ. ευρωπαϊκές) χώρες. Πιο συγκεκριμένα κάθε κρατικός φορέας της Ουκρανίας που είναι αρμόδιος για την έκδοση αδειών εκμετάλλευσης θα υποχρεούται πλέον να συμπεριλαμβάνει ρήτρες που δεσμεύουν τους κατόχους τους να απορρίπτουν άλλες, πιο συμφέρουσες προσφορές από τρίτες χώρες, εφόσον υπάρχει ενεργή προσφορά από αμερικανική πλευρά! Ταυτόχρονα ο Ζελέζνιακ επιβεβαιώνει ότι με τη συμφωνία αυτή καταργείται στην πράξη η συνταγματικά κατοχυρωμένη υπεροχή του εθνικού νομικού πλαισίου της Ουκρανίας: «[Εισάγονται] σημαντικοί νομικοί περιορισμοί και κυριαρχία των αμερικανικών όρων. Η προτεραιότητα της συμφωνίας έναντι της ουκρανικής νομοθεσίας περιορίζει το δικαίωμα της Ουκρανίας να ρυθμίζει αυτόνομα το θεσμικό της περιβάλλον στον τομέα των επενδύσεων και των φυσικών πόρων» σχολιάζει χαρακτηριστικά ο καθηγητής.
Το «αντίτιμο» για όλα αυτά είναι βέβαια η ελπίδα (αφού δεν υπάρχει καμιά συγκεκριμένη δέσμευση) του Κιέβου ότι η προοπτική για μελλοντικά μεγάλα κέρδη θα δώσει κίνητρο στις ΗΠΑ να παραμείνουν «δεμένες» με την Ουκρανία και, το κυριότερο, να συνεχίσουν να την τροφοδοτούν με όπλα και χρήματα. Κάτι τέτοιο όμως δεν προκύπτει ρητά και, όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά σε ανάλυση τους οι New York Times, το τελικό κείμενο «δεν περιλαμβάνει σαφείς εγγυήσεις για μελλοντική βοήθεια στον τομέα της ασφάλειας από τις Ηνωμένες Πολιτείες», καθώς η Ουάσινγκτον «απέρριψε κατηγορηματικά αυτήν την ιδέα στα πρώιμα στάδια των διαπραγματεύσεων». Οι Times προσθέτουν επίσης με νόημα ότι η συμφωνία «δεν αναμένεται να έχει ιδιαίτερη σημασία εάν συνεχιστούν οι εχθροπραξίες»:
«Στην Ουάσινγκτον αρκετοί
σύμμαχοι της Ουκρανίας ανακουφίστηκαν, χαρακτηρίζοντας τη συμφωνία ως
σαφή πρόοδο σε σχέση με παλαιότερες εκδοχές καθώς και ένδειξη ότι το
Κίεβο μπορεί να συνεργαστεί εποικοδομητικά με τον Τραμπ [...]. Ωστόσο
ορισμένοι εντός και εκτός Ουκρανίας βλέπουν τη συμφωνία απλώς ως μια
απόπειρα των Ηνωμένων Πολιτειών να εκμεταλλευτούν την εξάρτηση του
Κιέβου από τα αμερικανικά όπλα και τη χρηματοδότηση, προκειμένου να
αποκτήσουν έλεγχο επί πολύτιμων φυσικών πόρων χωρίς να προσφέρουν καμία
αξιόπιστη εγγύηση σε αντάλλαγμα» καταλήγει το δημοσίευμα.
Χωρίς ειρήνη, άνθρακες ο θησαυρός
Στο
χτεσινό μου κείμενο για την «ιστορική» συμφωνία για τις σπάνιες γαίες
με τον εύγλωττο νομίζω τίτλο «Ar-Pax Americana και με τη βούλα στην Ουκρανία!», αλλά και σε μια σειρά από παλιότερα άρθρα μου, ανέλυσα όσο
καλύτερα μπορούσα το πώς ο Τραμπ εξανάγκασε τον τραγικό πρώην κωμικό
Ζελένσκι να εκχωρήσει στις αδηφάγες αμερικανικές επιχειρήσεις όχι μόνο
τον ανεκμετάλλευτο ορυκτό πλούτο της καταματωμένης και ακρωτηριασμένης
χώρας του, αλλά και ό,τι έχει απομείνει από την εθνική κυριαρχία της.
Και μάλιστα χωρίς κανένα χειροπιαστό αντάλλαγμα, αφού το αποικιοκρατικού
τύπου ντιλ δεν περιλαμβάνει καμιά από τις περίφημες «εγγυήσεις
ασφαλείας», ούτε κάποια δέσμευση για συνέχιση της αμερικανικής
στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας, που επί μήνες παζαρεύει
απεγνωσμένα ο Ζελένσκι.
Στην τελευταία παράγραφο, ωστόσο, παρέθεσα ένα «ψαγμένο» απόσπασμα από τους New York Times, όπου ουσιαστικά η πολύπειρη αμερικανική εφημερίδα λέει ότι η εφαρμογή της εκβιαστικής αυτής «λεόντειας σύμβασης» εξαρτάται απολύτως από την επίτευξη ειρήνης μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας και ότι σε αντίθετη περίπτωση –αν, δηλαδή, συνεχιστεί ο πόλεμος μέχρι την αναπόφευκτη τελική έκβασή του στα πεδία των μαχών- μπορεί να αποδειχθεί κενό γράμμα, που δεν θα αξίζει ούτε το χαρτί όπου τυπώθηκε. Εξίσου υποτιμητικές για την πραγματική αξία του ντιλ είναι και οι πρώτες εκτιμήσεις των ρωσικών ΜΜΕ. Για παράδειγμα, Ρώσοι αναλυτές που μίλησαν στην ιντερνετική οικονομική εφημερίδα vzglyad.ru έκαναν λόγο για «αμιγώς πολιτική κίνηση βιτρίνας» που θα οδηγήσει αναπόδραστα σε φιάσκο. Κι αυτό, γιατί θεωρείται εξαιρετικά απίθανο να επενδύσουν οι μεγάλες αμερικανικές εταιρείες δισεκατομμύρια δολάρια για νέα εξορυκτικά πρότζεκτ σε μια εμπόλεμη χώρα, χωρίς τη βεβαιότητα ότι θα μπορούν να εκμεταλλευτούν τα μελλοντικά υπερκέρδη.
Είναι γνωστό άλλωστε ότι ένα σημαντικό μέρος του επίμαχου ορυκτού θησαυρού και ιδιαίτερα των λεγόμενων «κρίσιμων μετάλλων», όπως λίθιο, γραφίτη, νικέλιο, μαγγάνιο και διάφορες σπάνιες γαίες, από 50 έως και 70% σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών που δημοσιεύτηκαν μεταξύ άλλων στο Spiegel, βρίσκονται πλέον υπό τον έλεγχο της Ρωσίας. Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά το πρακτορείο Reuters, η εξόρυξη πολύτιμων και κρίσιμων μετάλλων στην Ουκρανία είναι ένα μακροπρόθεσμο στοίχημα και μπορεί να χρειαστεί από 10 έως και 20 χρόνια και πολλοί ειδικοί εκτιμούν ότι οι επενδυτές «δύσκολα θα ρισκάρουν να τοποθετήσουν κεφάλαια και πόρους σε μια χώρα με κατεστραμμένες υποδομές, αβέβαιο μέλλον και εμπόλεμη καθημερινότητα». Ενας από αυτούς τους ειδικούς, ο Ανταμ Γουέμπ, επικεφαλής του τομέα στρατηγικών ορυκτών στην Benchmark Mineral Intelligence, τόνισε χαρακτηριστικά πως «Οποιος νομίζει ότι όλα αυτά τα ορυκτά θα αρχίσουν να “ξεχύνονται” στην αγορά από την Ουκρανία, κάνει μεγάλο λάθος. Είναι αδύνατον να πείσεις σοβαρούς επενδυτές να ρισκάρουν δισεκατομμύρια σε μια χώρα σε πόλεμο, όταν υπάρχουν πιο ασφαλείς επιλογές για τα ίδια μέταλλα».
Αυτά τα σχόλια απευθύνονται βέβαια σε σοβαρούς ανθρώπους και όχι στο εύπιστο και ανιστόρητο κοινό του Fox News, τους ψηφοφόρους του Τραμπ, όπου η συμφωνία παρουσιάζεται ως διαπραγματευτικός θρίαμβος του Τραμπ και κυρίως ως αποζημίωση για τα 350 χαμένα δισεκατομμύρια που σκόρπισε ο Μπάιντεν στην Ουκρανία, για να διεξάγει έναν πόλεμο που δεν μπορούσε να κερδηθεί. Η συνέχεια άλλωστε αναμένεται εξαιρετικά πικρή για τους Ουκρανούς και προσωπικά για τον μοιραίο Ζελένσκι, που μαζί με τους άλλους «Ρωσοφάγους» προκατόχους του θυσίασαν τη χώρα σε αλλότρια συμφέροντα: πριν καλά καλά στεγνώσει το μελάνι στη συμφωνία, τόσο ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς όσο και η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Τάμι Μπρους, ανακοίνωσαν ουσιαστικά το πρόωρο τέλος της μεσολαβητικής προσπάθειας της Ουάσινγκτον για ειρήνευση στην Ουκρανία!
Ο Βανς είπε μάλιστα ότι η Αμερική έκανε ό,τι μπορούσε αλλά οι διαφορές μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας είναι χαώδεις και ότι ήρθε η ώρα για... άμεσο διάλογο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, που ανέλαβε και το αξίωμα του υπηρεσιακού σύμβουλου Εθνικής Ασφάλειας μετά την καρατόμηση του Μάικ Βαλτς, είπε ότι η Αμερική έχει σοβαρότερα θέματα να ασχοληθεί από τη μεσολάβηση στην Ουκρανία και ότι «αυτό που συμβαίνει γύρω από την Κίνα είναι νομίζω πιο σημαντικό μακροπρόθεσμα»! Και ο νοών, νοείτω- και ουαί τω ανοήτω!
ΠΗΓΗ: efsyn.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου